Osun-Osogbo είναι ένα ιερό άλσος στις όχθες του ποταμού Osun λίγο έξω από την πόλη Osogbo, στην πολιτεία Osun της Νιγηρίας.

Το Άλσος Osun-Osogbo είναι αρκετών αιώνων και είναι από τα τελευταία ιερά δάση που κάποτε γειτνίαζαν με τις παρυφές των περισσότερων πόλεων της Γιορούμπα πριν από την εκτεταμένη αστικοποίηση. Σε αναγνώριση της παγκόσμιας σημασίας και της πολιτιστικής του αξίας, το Ιερό Άλσος εγγράφηκε ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2005.

Η δεκαετία του 1950 έγινε μάρτυρας της βεβήλωσης του Άλσους Osun-Osogbo: τα ιερά παραμελήθηκαν και οι ιερείς εγκαταλείφθηκαν το άλσος καθώς οι συνήθεις ευθύνες και οι κυρώσεις εξασθενούσαν. Απαγορευμένες ενέργειες όπως το ψάρεμα, το κυνήγι και οι πτώσεις δέντρων στο Άλσος γίνονταν αδιάκριτα μέχρι που μια Αυστριακή υπήκοος ονόματι Susanne Wenger (1915-2009) βοήθησε στην αποκατάσταση των παραδοσιακών προστασιών.

Με την υποστήριξη και την ενθάρρυνση της Ataoja ( ο βασιλικός βασιλιάς της εποχής) και η υποστήριξη των ενδιαφερομένων ντόπιων. Ο Βενγκέρ «σχημάτισε το κίνημα της Νέας Ιερής Τέχνης για να αμφισβητήσει τους κερδοσκόπους της γης, να απωθήσει τους λαθροθήρες, να προστατεύσει τα ιερά και να ξεκινήσει τη μακρά διαδικασία επαναφοράς του ιερού τόπου στη ζωή, καθιερώνοντάς τον ξανά, ως την ιερή καρδιά του Osogbo». Η Βενγκέρ αργότερα τιμήθηκε με τον τίτλο "Adunni Olorisha" για τις προσπάθειές της για φύλαξη και τη σταθερή αφοσίωσή της στους θεούς του άλσους.