Το ηφαιστειακό σύμπλεγμα Ijen είναι μια ομάδα σύνθετων ηφαιστείων που βρίσκονται στα σύνορα μεταξύ της Αντιβασιλείας Banyuwangi και της Αντιβασιλείας Bondowoso της Ανατολικής Ιάβας, Ινδονησία. Είναι γνωστό για τη γαλάζια φωτιά, την όξινη λίμνη κρατήρα και την εντατική εργασία εξόρυξης θείου.

Βρίσκεται μέσα σε μια ομώνυμη μεγαλύτερη καλντέρα Ijen, η οποία έχει πλάτος περίπου 20 χιλιόμετρα (12 μίλια). Το στρατοηφαίστειο Gunung Merapi είναι το υψηλότερο σημείο αυτού του συγκροτήματος. Το όνομα «Gunung Merapi» σημαίνει «βουνό της φωτιάς» στην ινδονησιακή γλώσσα. Το όρος Μεράπι στην κεντρική Ιάβα και το Μαράπι στη Σουμάτρα έχουν την ίδια ετυμολογία.

Δυτικά του Gunung Merapi βρίσκεται το ηφαίστειο Ijen, το οποίο έχει μια τυρκουάζ όξινη λίμνη κρατήρα πλάτους ενός χιλιομέτρου (0,62 mi). Η λίμνη είναι ο τόπος μιας επιχείρησης εξόρυξης θείου με ένταση εργασίας, κατά την οποία καλάθια φορτωμένα με θείο μεταφέρονται με το χέρι από το δάπεδο του κρατήρα. Η εργασία πληρώνεται καλά λαμβάνοντας υπόψη το κόστος ζωής στην περιοχή, αλλά είναι πολύ επαχθής. Οι εργαζόμενοι κερδίζουν περίπου 13 δολάρια ΗΠΑ την ημέρα και, μόλις βγουν από τον κρατήρα, πρέπει να μεταφέρουν τα φορτία τους με κομμάτια θείου περίπου τρία χιλιόμετρα στην κοντινή κοιλάδα Paltuding για να πληρωθούν.

Πολλοί άλλοι κώνοι μετά την καλντέρα και οι κρατήρες βρίσκονται μέσα στην καλντέρα ή κατά μήκος του χείλους της. Η μεγαλύτερη συγκέντρωση κώνων μετά την καλντέρα εκτείνεται ανατολικά-δυτικά κατά μήκος της νότιας πλευράς της καλντέρας. Ο ενεργός κρατήρας στο Kawah Ijen έχει διάμετρο 722 μέτρα (2.369 ft) και επιφάνεια 0,41 τετραγωνικά χιλιόμετρα (0,16 sq mi). Έχει βάθος 200 μέτρα (660 ft) και έχει όγκο 36 κυβικά εκτάρια (29.000 στρέμματα⋅ft).

Η λίμνη αναγνωρίζεται ως η μεγαλύτερη λίμνη κρατήρα με υψηλή οξύτητα στον κόσμο. Είναι επίσης πηγή για τον ποταμό Banyupahit, με αποτέλεσμα το ποτάμιο νερό να είναι εξαιρετικά όξινο και εμπλουτισμένο με μέταλλα, το οποίο έχει σημαντική επιζήμια επίδραση στο οικοσύστημα του ποταμού κατάντη. Κατά τη διάρκεια μιας επιστημονικής αποστολής το 2001, το pH της λίμνης μετρήθηκε σε <0,3. Στις 14–15 Ιουλίου 2008, ο εξερευνητής Γιώργος Κουρούνης έβγαλε μια μικρή λαστιχένια βάρκα στη λίμνη με οξύ για να μετρήσει την οξύτητά της. Το pH του νερού στις άκρες της λίμνης μετρήθηκε σε 0,5 και στη μέση της λίμνης 0,13 λόγω υψηλής συγκέντρωσης θειικού οξέος.