Dur-Kurigalzu (σύγχρονο `Aqar-Qūf عَقَرْقُوف στο Κυβερνείο της Βαγδάτης, Ιράκ) ήταν μια πόλη στη νότια Μεσοποταμία , κοντά στη συμβολή των ποταμών Τίγρη και Ντιγιάλα, περίπου 30 χιλιόμετρα (19 μίλια) δυτικά του κέντρου της Βαγδάτης. Ιδρύθηκε από έναν Κασίτη βασιλιά της Βαβυλώνας, τον Κουριγκάλζου Α' (πέθανε περίπου το 1375 π.Χ.) και εγκαταλείφθηκε μετά την πτώση της δυναστείας των Κασιτών (περίπου 1155 π.Χ.). Η πόλη είχε τέτοια σημασία που εμφανιζόταν σε καταλόγους τοπωνυμίων στον ταφικό ναό του Αιγύπτιου φαραώ, Αμενόφις Γ' (περίπου 1351 π.Χ.) στο Kom el-Hettan». Το πρόθεμα Dur είναι ένας ακκαδικός όρος που σημαίνει "φρούριο του", ενώ το βασιλικό όνομα Κασίτης Kurigalzu πιστεύεται ότι σήμαινε "βοσκός των Κασσιτών". Η παράδοση της ονομασίας των νέων πόλεων Dur χρονολογείται από την Παλαιά Βαβυλωνιακή περίοδο με παράδειγμα το Dūr-Ammī-ditāna. Η πόλη περιείχε ένα ζιγκουράτ και ναούς αφιερωμένους στους θεούς της Μεσοποταμίας, καθώς και ένα βασιλικό παλάτι που κάλυπτε 420.000 τετραγωνικά μέτρα.

Το ζιγκουράτ στο Aqar Quf, σε ύψος περίπου 52 μέτρων (171 ft), υπήρξε ένα πολύ ορατό αρχαίο μνημείο για αιώνες. Για τα τροχόσπιτα με καμήλες και τη σύγχρονη οδική κυκλοφορία, το ζιγκουράτ έχει χρησιμεύσει ως σήμα της κοντινής προσέγγισης στη Βαγδάτη. Λόγω της εύκολης πρόσβασης και της κοντινής απόστασης του Aqar Quf με την πόλη της Βαγδάτης, υπήρξε ένα από τα πιο δημοφιλή και πιο γνωστά αξιοθέατα του Ιράκ. Το ζιγκουράτ συχνά συγχέεται με τον Πύργο της Βαβέλ από δυτικούς επισκέπτες στην περιοχή από τον 17ο αιώνα και μετά.