Οι Banaue Rice Terraces (φιλιππινέζικα: Hagdan-hagdang Palayan ng Banawe) είναι πεζούλια που χαράχτηκαν στα βουνά Banaue, Ifugao, στο τις Φιλιππίνες, από τους προγόνους του λαού Igorot. Οι βεράντες αποκαλούνται περιστασιακά το «Όγδοο Θαύμα του Κόσμου». Συνήθως πιστεύεται ότι οι ταράτσες κατασκευάστηκαν με ελάχιστο εξοπλισμό, κυρίως με το χέρι. Οι βεράντες βρίσκονται περίπου 1.500 μέτρα (4.900 πόδια) πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Αυτά τροφοδοτούνται από ένα αρχαίο σύστημα άρδευσης από τα τροπικά δάση πάνω από τις ταράτσες. Λέγεται ότι αν τα σκαλιά έβαζαν άκρη σε άκρη, θα περικύκλωναν τη μισή υφήλιο.

Οι ντόπιοι μέχρι σήμερα εξακολουθούν να φυτεύουν ρύζι και λαχανικά στις βεράντες, αν και όλο και περισσότεροι νεότεροι Ifugao δεν το κάνουν βρίσκουν τη γεωργία ελκυστική, επιλέγοντας συχνά την πιο προσοδοφόρα βιομηχανία φιλοξενίας που δημιουργείται από τις βεράντες. Το αποτέλεσμα είναι η σταδιακή διάβρωση των χαρακτηριστικών «βημάτων», που απαιτούν συνεχή ανακατασκευή και φροντίδα. Το 2010, ένα περαιτέρω πρόβλημα που αντιμετωπίστηκε ήταν η ξηρασία, με τις βεράντες να στεγνώνουν εντελώς τον Μάρτιο του ίδιου έτους.

Ο ανθρωπολόγος Otley Beyer έχει υπολογίσει ότι οι βεράντες είναι άνω των 2000 ετών, αλλά αρκετοί ερευνητές το αμφισβητούν και υποστηρίζουν ότι χτίστηκαν πολύ αργότερα. Ωστόσο, το ρύζι είναι μια αρχαία προγονική καλλιέργεια των Φιλιππίνων, που μεταφέρθηκε από τις μεταναστεύσεις της Αυστρονησίας στα νησιά από τουλάχιστον το 1500 π.Χ. (πριν από 3500 χρόνια).

Οι τρέχουσες απειλές για τα πεζούλια περιλαμβάνουν τους γιγάντιους γαιοσκώληκες (" olang" στο Ifugao) του γένους Pheretima ή Polypheretima elongata που κατηγορούνται για την πρόκληση ζημιών στις ταράτσες, καθώς και για τρωκτικά του γένους Chrotomis mindorensis και τα σαλιγκάρια.