Η πόλη είναι η μόνη στις Φιλιππίνες που χρονολογείται από τον 16ο αιώνα και διασώζεται μέχρι σήμερα.

Αποτελούσε παράκτιο εμπορικό κέντρο πολύ πριν την έλευση των Ισπανών: από τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας έφτασαν στο Νησί του Βιγκάν (Isla de Vigan) Κινέζοι έμποροι μέσω του ποταμού Μεστίζο, οι οποίοι αντάλλασσαν αγαθά από τα βασίλεια της Ασίας με χρυσάφι, κερί και άλλα προϊόντα. Άποικοι από άλλες περιοχές, κυρίως από την Κίνα, εγκαταστάθηκαν στην περιοχή κι έκαναν μεικτούς γάμους με τον ιθαγενή πληθυσμό.

Στις 20 Μαΐου 1572, οι Ισπανοί κατέφτασαν βόρεια της Μανίλα και στις 12 Ιουνίου έφτασαν στο Βιγκάν, όπου ιδρύθηκε από το Χουάν ντε Σαλσέδο η Βίγια Φερνανδίνα δε Βιγκάν (Villa Fernandina de Vigan), προς τιμήν του Φερδινάνδου, γιου του Φιλίππου Β' της Ισπανίας. Το 1576, ο Σαλσέδο επέστρεψε στην περιοχή με στρατιωτική συνοδεία και ιεραπόστολους για την κατήχηση της επαρχίας Ιλόκος. Ιδρύθηκε ισπανική πόλη, με σκοπό τον έλεγχο των γειτονικών περιοχών.

Από το 1645 ως το 1660, το Βιγκάν ήταν χωρισμένο σε 21 τομείς.

Το 1906, ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο των Βορείων Φιλιππίνων, το παλαιότερο κρατικό πανεπιστήμιο στη Βόρεια Λουσόν.

Σήμερα, η πόλη χωρίζεται σε 39 κοινότητες.

Το 2007, σεισμός μεγέθους 5,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ συνέβη στις βόρειες Φιλιππίνες, χωρίς θύματα. Το επίκεντρο εντοπίστηκε 46 χιλιόμετρα από το Βιγκάν[1].