Το Μαυσωλείο των Σαμανιδών είναι ένα μαυσωλείο που βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της Μπουχάρα, στο Ουζμπεκιστάν, λίγο έξω από το ιστορικό κέντρο της. Χτίστηκε τον 10ο αιώνα μ.Χ. ως τόπος ανάπαυσης της ισχυρής και ισχυρής δυναστείας των ισλαμικών Σαμανιδών που κυβέρνησε την Αυτοκρατορία των Σαμανιδών από το 900 έως το 1000 περίπου. Περιείχε τρεις ταφές, μία από τις οποίες είναι γνωστό ότι ήταν αυτή του Νασρ Β'.

Το μαυσωλείο θεωρείται ένα από τα εμβληματικά παραδείγματα της πρώιμης ισλαμικής αρχιτεκτονικής και είναι γνωστό ως το παλαιότερο ταφικό κτήριο της αρχιτεκτονικής της Κεντρικής Ασίας. Οι Σαμανίδες καθιέρωσαν την de facto ανεξαρτησία τους από το Χαλιφάτο των Αβασιδών στη Βαγδάτη και κυβέρνησαν τμήματα του σύγχρονου Αφγανιστάν, του Ιράν, του Ουζμπεκιστάν, του Τατζικιστάν και του Καζακστάν. Είναι το μόνο σωζόμενο μνημείο από την εποχή των Σαμανιδών, αλλά ο Αμερικανός ιστορικός τέχνης Arthur Upham Pope το χαρακτήρισε "ένα από τα καλύτερα στην Περσία".

Τέλεια συμμετρικό, συμπαγές στο μέγεθός του, αλλά μνημειώδη στη δομή του , το μαυσωλείο όχι μόνο συνδύαζε πολυπολιτισμικές κτιριακές και διακοσμητικές παραδόσεις, όπως η Σογδιανή, η Σασσανική, η Περσική, ακόμη και η κλασική και βυζαντινή αρχιτεκτονική, αλλά ενσωμάτωσε χαρακτηριστικά συνηθισμένα για την ισλαμική αρχιτεκτονική - κυκλικό θόλο και μίνι θόλους, αιχμηρές καμάρες, περίτεχνες πύλες, στήλες και περίπλοκα γεωμετρικά σχέδια στην πλινθοδομή. Σε κάθε γωνία, οι οικοδόμοι του μαυσωλείου χρησιμοποιούσαν σκίντσες, μια αρχιτεκτονική λύση στο πρόβλημα της στήριξης του τρούλου με κυκλική κάτοψη σε ένα τετράγωνο. Το κτίριο θάφτηκε σε λάσπη μερικούς αιώνες μετά την κατασκευή του και αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα από την αρχαιολογική ανασκαφή που διεξήχθη επί ΕΣΣΔ.