Κομητεία της Σαβοΐας
Η Κομητεία της Σαβοΐας ήταν ένα μεσαιωνικό κράτος που προέκυψε μαζί με τις ελεύθερες κοινότητες της Ελβετίας από τη διάλυση του βουργουνδιακού Βασιλείου της Αρελάτης τον 11ο αιώνα. Είναι η γενέτειρα του ομώνυμου οίκου της Σαβοΐας. Εδαφικά συγκεντρωνόταν στις δύο πλευρές των Άλπεων στα σημερινά σύνορα Γαλλίας-Ιταλίας νότια της Γενεύης. Το δυτικό μέρος του αρχικού πυρήνα της κομητείας το αποτελούσε η Κύρια Σαβοΐα, με πρωτεύουσα το Σαμπερί, η κομητεία της Γενεύης γύρω από την Ανσί, οι επαρχίες του Σαν Ζαν ντε Μωριέν (η πρώτη πρωτεύουσα της κομητείας) και η Ταραινταίζ και δυτικά η Κοιλάδα της Αόστα. Οι κόμητες λάμβαναν το προσωνύμιο «Φύλακες των Περασμάτων» καθώς ήλεγχαν τα βασικά αλπικά περάσματα: τα δύο του Αγίου Βερνάρδου, το Μον Σενίς και Λαρζεντιέρ. Σταδιακά η Κομητεία εξαπλώθηκε και συμπεριέλαβε το Πεδεμόντιο και την ευρύτερη περιοχή της Νίκαιας. Από το 1410 έδωσε τη θέση της στο Δουκάτο της Σαβοΐας.
