Οι Τάφοι Μινγκ είναι μια συλλογή από μαυσωλεία που χτίστηκαν από τους αυτοκράτορες της δυναστείας των Μινγκ της Κίνας. Ο πρώτος τάφος του αυτοκράτορα Μινγκ βρίσκεται κοντά στην πρωτεύουσά του Ναντζίνγκ. Ωστόσο, η πλειονότητα των τάφων των Μινγκ βρίσκονται σε ένα σύμπλεγμα κοντά στο Πεκίνο και συλλογικά γνωστοί ως Δεκατρείς Τάφοι της δυναστείας των Μινγκ (κινεζικά: 明十三陵; pinyin: Míng Shísān Líng; lit. 'Ming Thirteen Mausoleums'). Βρίσκονται στην προαστιακή περιοχή Changping του δήμου του Πεκίνου, 42 χιλιόμετρα (26 μίλια) βόρεια-βορειοδυτικά του κέντρου της πόλης του Πεκίνου. Η τοποθεσία, στη νότια πλαγιά του όρους Tianshou (αρχικά όρος Huangtu), επιλέχθηκε με βάση τις αρχές του feng shui από τον τρίτο αυτοκράτορα Ming, τον Yongle Emperor. Μετά την κατασκευή του Αυτοκρατορικού Παλατιού (Απαγορευμένη Πόλη) το 1420, ο Αυτοκράτορας Γιόνγκλε επέλεξε τον τόπο ταφής του και δημιούργησε το δικό του μαυσωλείο. Οι επόμενοι αυτοκράτορες τοποθέτησαν τους τάφους τους στην ίδια κοιλάδα.

Από τον αυτοκράτορα Yongle και μετά, δεκατρείς αυτοκράτορες Μινγκ θάφτηκαν στην ίδια περιοχή. Το Μαυσωλείο Xiaoling του πρώτου αυτοκράτορα Ming, του αυτοκράτορα Hongwu, βρίσκεται κοντά στην πρωτεύουσά του Nanjing. ο δεύτερος αυτοκράτορας, ο αυτοκράτορας Jianwen, ανατράπηκε από τον αυτοκράτορα Yongle και εξαφανίστηκε, χωρίς γνωστό τάφο. Ο "προσωρινός" αυτοκράτορας, ο αυτοκράτορας Jingtai, επίσης δεν θάφτηκε εδώ, καθώς ο αυτοκράτορας Tianshun του είχε αρνηθεί μια αυτοκρατορική ταφή. Αντίθετα, ο αυτοκράτορας Jingtai θάφτηκε δυτικά του Πεκίνου. Ο τελευταίος αυτοκράτορας που θάφτηκε στην τοποθεσία ήταν ο Chongzhen, ο τελευταίος της δυναστείας του, ο οποίος αυτοκτόνησε με απαγχονισμό στις 25 Απριλίου 1644. Τάφηκε στον τάφο της παλλακίδας του Consort Tian, u200bu200bο οποίος αργότερα κηρύχθηκε ως αυτοκρατορικό μαυσωλείο Siling< /i> από τον αυτοκράτορα της βραχύβιας δυναστείας των Shun, Li Zicheng, με πολύ μικρότερη κλίμακα σε σύγκριση με τα άλλα αυτοκρατορικά μαυσωλεία που χτίστηκαν για τους αυτοκράτορες Ming.

Κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Μινγκ, οι τάφοι ήταν εκτός ορίων για τους απλούς κατοίκους, αλλά το 1644 ο στρατός του Λι Ζίτσενγκ λεηλάτησε και έκαψε πολλούς από τους τάφους προτού προχωρήσει και στη συνέχεια καταλάβει το Πεκίνο τον Απρίλιο του ίδιου έτους.

Το 1725, ο Αυτοκράτορας Yongzheng απένειμε τον κληρονομικό τίτλο του μαρκήσιου σε έναν απόγονο της αυτοκρατορικής οικογένειας Μινγκ, τον Zhu Zhilian, ο οποίος λάμβανε μισθό από την κυβέρνηση Qing και του οποίου καθήκον ήταν να εκτελεί τελετουργίες στους τάφους Ming . Προήχθη μετά θάνατον σε Μαρκήσιος της Εκτεταμένης Χάριτος το 1750 από τον Αυτοκράτορα Qianlong και ο τίτλος πέρασε από δώδεκα γενιές απογόνων των Μινγκ μέχρι το τέλος της δυναστείας Τσινγκ.

Προς το παρόν, οι τάφοι Ming έχουν χαρακτηριστεί ως ένα από τα στοιχεία του Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς, των Αυτοκρατορικών Τάφων των Δυναστειών Ming και Qing, που περιλαμβάνει επίσης μια σειρά από άλλες τοποθεσίες κοντά στο Πεκίνο και στο Nanjing, Hebei , Hubei, επαρχία Liaoning.