Ήδη άκμασε τη δεύτερη χιλιετία π.Χ.. Η πόλη ήταν μια από τις παλαιότερες και πιο ακμάζουσες στη Λυκία. Σταδιακά έγινε ένα από τα πιο ακμάζοντα εμπορικά κέντρα του ελληνικού κόσμου. 

Τον 4ο αιώνα π.Χ., ο Περικλής, ο δυνάστης της Λυκίας υποστήριξε μια εξέγερση σατραπών στη Μικρά Ασία κατά των κυρίαρχων Περσών και υιοθέτησε τη Λίμυρα ως πρωτεύουσα της Συμμαχίας της Λυκίας και στη συνέχεια τέθηκε υπό τον έλεγχο της Περσικής Αυτοκρατορίας. [1] [2] [3]

Οι Πέρσες ανέκτησαν τελικά την κυριαρχία μέσω του Μαυσώλου, του σατράπη της Καρίας στην Αλικαρνασσό.

Αφού ο Μέγας Αλέξανδρος τερμάτισε την περσική κυριαρχία, το μεγαλύτερο μέρος της Λυκίας κυβερνήθηκε από τον Πτολεμαίο Α' τον Σωτήρα. Ο γιος του Πτολεμαίος Β' Φιλάδελφος υποστήριξε τους Λιμυριανούς ενάντια στους εισβολείς Γαλάτες και οι κάτοικοι του αφιέρωσαν ένα μνημείο, το Πτολεμαίον, σε ένδειξη ευχαριστίας. 

Η Λίμυρα αναφέρεται από τον Στράβωνα (XIV, 666), τον Πτολεμαίο (V, 3, 6) και αρκετούς Λατίνους συγγραφείς.

Ο Αύγουστος είχε υιοθετήσει τον εγγονό του Γάιο Καίσαρα το 17 π.Χ. (σε ηλικία 3 ετών) ως διάδοχό του. Το 1 π.Χ. (σε ηλικία 19 ετών) ο Γάιος Καίσαρας στάλθηκε στη Συρία και το 2 μ.Χ πήγε στην Αρμενία, στην οποία είχαν πρόσφατα εισβάλει οι Πάρθοι. Ο Γάιος τοποθέτησε με επιτυχία έναν φιλορωμαϊκό βασιλιά στον αρμενικό θρόνο, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά μετά από εξαπάτηση. Το 4 μ.Χ., κατά την επιστροφή του στη Ρώμη, ο Γάιος πέθανε από τα τραύματά του στη Λίμυρα. [4]