Η περιοχή του κάστρου Τρεντσίν κατοικήθηκε από την εποχή των Κελτών. Αρχαιολογικά ευρήματα στην περιοχή του κάστρου Τρεντσίν αποδεικνύουν την κατοίκηση της περιοχής ήδη από την πρώιμη εποχή του Χαλκού. Τον 2ο αιώνα μ.Χ. η περιοχή του Τρεντσίν έγινε τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στο κάστρο υπάρχει μία επιγραφή, που αναφέρεται στη νίκη των Ρωμαίων εναντίον των Γερμανικών φυλών (179-180 μ.Χ.).[1] [2]Στην περίοδο της Μεγάλης Μοραβίας υπήρχε εκεί ένα φρούριο. Το Κάστρο του Τρεντσίν χτίστηκε τον 11ο αιώνα και είναι ένα από τα παλαιότερα κάστρα της Σλοβακίας.[3] Δημιουργήθηκε για να προστατεύσει την περιοχή από επιδρομές. Η περιοχή ήταν ένα σημείο της εμπορικής διαδρομής μέσω του ποταμού Βαχ.[4] Ήταν η έδρα της επαρχίας Τρεντσίν. Το 1275 ο Στέφαν Τσακ έγινε ζουπάνος στο Τρεντσίν. Το 1296 ο Ματθαίος, ο ανιψιός του Στέφαν, απέκτησε αξίωμα στο παλάτι της Ουγγαρίας. Το Κάστρο του Τρεντσίν ήταν ο αγαπημένος τόπος κατοικίας της οικογένειας Τσακ. Το 1321 μετά το θάνατο του Ματθαίου Τσακ το κάστρο καταλήφθηκε από τον Κάρολο Α' βασιλιά της Ουγγαρίας και παρέμεινε για 150 χρόνια στο βασίλειο της Ουγγαρίας. Στην εποχή του Λουδοβίκου του Μεγάλου έγινε επέκταση του κάστρου, η οποία ολοκληρώθηκε από τον διάδοχό του τον Σιγισμούνδο του Λουξεμβούργου. Το 1475 το κάστρο έπεσε στα χέρια του Στέφανου Ζαπόλυα και από το 1493 έως το 1527 αποτέλεσε ιδιοκτησία της οικογένειάς του. Εκείνη τη χρονική περίοδο υπήρξε μία μεγάλη επέκταση του κάστρου και έτσι απέκτησε τη σημερινή του μορφή.[5]Το κάστρο υπέστη πολλές ζημιές κατά την περίοδο των εχθροπραξιών για την κατάληψη του θρόνου μεταξύ του Φερδινάρδου και του Ιωάννη Ζαπόλυα. Μεταξύ των ετών 1540-1560 έγιναν επιδιορθώσεις στο κάστρο. Από το 1596 έως το 1834 το κάστρο ήταν υπό τη διοίκηση της οικογένειας Ιλεσχάζι. Το 1666 η οικογένεια Ιλεσχάζι μίσθωσε το κάστρο στην οικογένεια του Γεώργιου Ράκοτσι και η μίσθωση αυτή διήρκεσε μέχρι το 1710. Η παρουσία Γερμανικών στρατευμάτων στο κάστρο ώθησε την οικογένεια Ιλεσχάζι να μετακομίσει στο κάστρο της στην πόλη Νεμσοβά το 1663 και αργότερα στο κάστρο τους στη Ντουμπνίτσα στο πρώτο μισό του 18ου αιώνα.[1] Το κάστρο δεν πολιορκήθηκε από τους Τούρκους τον 17ο αιώνα. Το 1783 με εντολή της αυτοκράτειρας Μαρίας Θηρεσίας τα αυτοκρατορικά στρατεύματα απομακρύνθηκαν από το κάστρο. Εργασίες για μια μεγάλη ανακαίνιση του κάστρου ανεστάλησαν λόγω μιας μεγάλης φωτιάς το 1790. Ο Στέφαν Ιλεσχάζι Β' πούλησε το κάστρο στον βαρώνο Σίνα. Αλλά ούτε αυτός ούτε οι απόγονοί του ήθελαν να συντηρήσουν το κάστρο και τελικά το δώρησαν στην πόλη Τρεντσίν. [1][6]Στα μέσα του 19ου αιώνα έγιναν μικρές επισκευές στο κάστρο. Μία μεγάλη ανακαίνιση του κάστρου ξεκίνησε το 1956.[5]

Στη σύγχρονη εποχή το κάστρο λειτουργεί ως μουσείο.[7] Στα εκθέματα του μουσείου περιλαμβάνονται πίνακες ζωγραφικής, ιστορικά έπιπλα, όπλα, αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής.[6] Το κάστρο προστατεύεται ως Εθνικό Πολιτιστικό Μνημείο στη Σλοβακία και προσελκύει πλήθος τουριστών κάθε έτος.