Faetar language

Faetar, πλήρως γνωστό ως Faetar-Cigliàje (Ιταλικά: Faetano-Cellese) είναι μια γαλλοπροβηγκιανή γλώσσα που ομιλείται σε δύο μικρές κοινότητες στη Φότζια της Ιταλίας: Faeto και Celle di San Vito, καθώς και κοινότητες μεταναστών στο Οντάριο του Καναδά (κυρίως Τορόντο και Brantford).

Αν και το Faetar μοιράζεται πολλές ομοιότητες με άλλες ποικιλίες γαλλοπροβηγκίας, καθώς και με ιταλικές, διαφέρει και από τις δύο. Επειδή το Faeto και το Celle di San Vito έχουν απομονωθεί από την υπόλοιπη Ιταλία από τα βουνά Daunian, καθώς και λόγω της επιρροής των ιρπινικών διαλέκτων (που μιλούνται σχεδόν σε όλα τα γειτονικά χωριά), το Faetar εξελίχθηκε και άλλαξε με την πάροδο των αιώνων σε μια ξεχωριστή γλώσσα.

Μετά από ένα μεγάλο κύμα μετανάστευσης από την Ιταλία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλοί Faetano και Cellese εγκαταστάθηκαν στη Βόρεια Αμερική. με μια σχετικά μεγάλη ομάδα που μεταναστεύει στο Τορόντο του Καναδά. Η γλώσσα έχει μελετηθεί τόσο στη μητρική της Ιταλία, όσο και στο Τορόντο, λόγω του μικρού αριθμού ομιλητών της, του μοναδικού συνδυασμού ιταλικών και γαλλοπροβηγκανικών χαρακτηριστικών και των αλλαγών της που προκαλούνται από τη γλωσσική επαφή.

Αν και δεν δίνεται διακριτός γλωσσικός κώδικας από τον γαλλοπροβηγκιανό, έχει καταχωρηθεί από την UNESCO ως "σίγουρα απειλούμενο".