Το Cimitero Monumentale Το [tʃimiˈtɛːro monumenˈtaːle] ("Monumental Cemetery") είναι ένα από τα δύο μεγαλύτερα νεκροταφεία στο Μιλάνο της Ιταλίας, ενώ το άλλο είναι το Cimitero Maggiore. Είναι γνωστό για την αφθονία των καλλιτεχνικών τάφων και μνημείων.

Σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Carlo Maciachini (1818–1899), σχεδιάστηκε να ενοποιήσει έναν αριθμό μικρών νεκροταφείων που ήταν διάσπαρτα γύρω από την πόλη σε μια μοναδική τοποθεσία.

Επίσημα άνοιξε το 1866, έκτοτε έχει γεμίσει με μια μεγάλη γκάμα σύγχρονων και κλασικών ιταλικών γλυπτών, καθώς και ελληνικούς ναούς, περίτεχνα οβελίσκους και άλλα πρωτότυπα έργα, όπως μια κλιμακωτή έκδοση της στήλης του Τραϊανού. Πολλοί από τους τάφους ανήκουν σε γνωστές βιομηχανικές δυναστείες και σχεδιάστηκαν από καλλιτέχνες όπως οι Adolfo Wildt, Giò Ponti, Arturo Martini, Agenore Fabbri, Lucio Fontana, Medardo Rosso, Giacomo Manzù, Floriano Bodini και Giò Pomodoro.

Η κύρια είσοδος είναι μέσα από το μεγάλο Famedio , ένα τεράστιο κτίριο τύπου Neo-Μεσαιωνικού τύπου Hall of Fame κατασκευασμένο από μάρμαρο και πέτρα που περιέχει τους τάφους μερικών από τους πιο τιμημένους πολίτες της πόλης και της χώρας, συμπεριλαμβανομένου αυτού του μυθιστοριογράφου Alessandro Manzoni.

Το Civico Mausoleo Palanti που σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Mario Palanti είναι ένας τάφος που χτίστηκε για αξιέπαινο "Milanesi" ή πολίτες του Μιλάνου Το μνημείο περίπου 800 Μιλάνων που σκοτώθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ναζί βρίσκεται στο κέντρο και είναι έργο του ομίλου BBPR, που σχηματίστηκε από κορυφαίους εκθέτες της ιταλικής ορθολογικής αρχιτεκτονικής που περιλάμβανε τον Gianluigi Banfi.

Το νεκροταφείο έχει ένα ειδικό τμήμα για όσους δεν ανήκουν στην καθολική θρησκεία και ένα εβραϊκό τμήμα.

Κοντά στην είσοδο υπάρχει μόνιμη έκθεση με εκτυπώσεις, φωτογραφίες και χάρτες που περιγράφουν την ιστορική εξέλιξη του νεκροταφείου. Περιλαμβάνει δύο ηλεκτρικές ακουστικές μπαταρίες που χτίστηκαν τη δεκαετία του 1920.