Ο Σιδηρόδρομος της Βιρμανίας, επίσης γνωστός ως Σιδηρόδρομος του Θανάτου, ο Σιδηρόδρομος Σιάμ-Βιρμανίας, ο Σιδηρόδρομος Ταϊλάνδης-Βιρμανίας< /b> και παρόμοια ονόματα, είναι ένας σιδηρόδρομος μήκους 415 km (258 mi) μεταξύ Ban Pong, Ταϊλάνδη και Thanbyuzayat, Βιρμανία (τώρα ονομάζεται Μιανμάρ). Χτίστηκε από το 1940 έως το 1943 από πολιτικούς εργάτες που εντυπωσιάστηκαν ή στρατολογήθηκαν από τους Ιάπωνες και αιχμαλώτους πολέμου που πιάστηκαν από τους Ιάπωνες, για να προμηθεύουν στρατεύματα και όπλα στην εκστρατεία στη Βιρμανία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ολοκλήρωσε τη σιδηροδρομική σύνδεση μεταξύ Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης και Ρανγκούν της Βιρμανίας. Το όνομα που χρησιμοποιείται από την ιαπωνική κυβέρνηση είναι Tai–Men Rensetsu Tetsudō (泰緬連接鉄道), που σημαίνει Ταϊλάνδη-Βιρμανία-Σύνδεσμος-Σιδηρόδρομος.

Το τμήμα της Ταϊλάνδης του σιδηροδρόμου συνεχίζει να υπάρχει, με τρία τρένα να διασχίζουν την αρχική γέφυρα δύο φορές την ημέρα με προορισμό την Μπανγκόκ στον σημερινό τερματικό σταθμό στο Ναμ Τοκ. Το μεγαλύτερο μέρος του βιρμανικού τμήματος του σιδηροδρόμου (η ώθηση από τα σύνορα της Ταϊλάνδης που συνδέεται με την κύρια γραμμή της Βιρμανίας με το Moulmein) ερειπώθηκε πριν από δεκαετίες και έκτοτε δεν έχει εξυπηρετηθεί.

Μεταξύ 180.000 και 250.000 πολίτες της Νοτιοανατολικής Ασίας και πάνω από 60.000 αιχμάλωτοι πολέμου των Συμμάχων υποβλήθηκαν σε καταναγκαστική εργασία κατά την κατασκευή του. Περίπου 90.000 από τους πολίτες πέθαναν, όπως και περισσότεροι από 12.000 αιχμάλωτοι των Συμμάχων.