Η Βασιλική του San Francesco είναι μια μεγάλη εκκλησία στη Ραβέννα. Χτίστηκε για πρώτη φορά το 450 από τον Νεό, επίσκοπο της Ραβέννας, και αφιερώθηκε στον Άγιο Πέτρο και τον Άγιο Παύλο. Αργότερα ήταν επίσης γνωστή ως Εκκλησία των Αποστόλων (Chiesa degli Apostoli). Στο δεύτερο μισό του 9ου αιώνα και κατά τη διάρκεια του 10ου αιώνα, ο παλαιότερος ναός κατεδαφίστηκε για να χτιστεί ένας μεγαλύτερος και ένα ψηλό καμπαναριό, τα οποία σώζονται και τα δύο. Αυτή η νέα εκκλησία ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Πέτρο και ονομάστηκε San Pietro Maggiore. Παραδόθηκε στους Φραγκισκανούς το 1261 και αφιερώθηκε εκ νέου στον Φραγκίσκο της Ασίζης.

Η κηδεία του Δάντη Αλιγκιέρι έγινε στην εκκλησία το 1321 και τα λείψανά του βρίσκονται ακόμα δίπλα στην εκκλησία στον τάφο του Δάντη. Μεταξύ 1500 και 1700 η εκκλησία αναστηλώθηκε ξανά και ξανά και προστέθηκαν μπαρόκ βωμοί και διακοσμήσεις. Η πιο σημαντική αναστήλωση ήταν αυτή επί Pietro Zumaglini το 1793. Η Ραβέννα καταλήφθηκε από τους Γάλλους αμέσως μετά και το 1810 το μοναστήρι κατεστάλη, με τα κτίριά του να κατασχέθηκαν από τις αρχές, αλλά ο ναός να παραμείνει ανοιχτός ως ενοριακός ναός, όπως είναι ακόμα. Μεταξύ 1918 και 1921, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την 600η επέτειο από το θάνατο του Δάντη, η εκκλησία ανακαινίστηκε ριζικά, αφαιρώντας όλες τις μπαρόκ προσθήκες και επαναφέροντάς την σε κάτι σαν το αρχικό της στυλ. Κατά τη διάρκεια της επετείου πραγματοποιήθηκε ένας διαγωνισμός για ένα νέο σχέδιο μέσα στην εκκλησία βασισμένο στο πιο γνωστό έργο του Δάντη, τη Θεία Κωμωδία. Ο Adolfo De Carolis κέρδισε τον διαγωνισμό αλλά ο ξαφνικός θάνατός του εμπόδισε το σχέδιο του να πραγματοποιηθεί. Η κρύπτη αποκαταστάθηκε μεταξύ 1926 και 1970 και το 1949 οι Φραγκισκανοί κατέλαβαν την εκκλησία για άλλη μια φορά. Αντί για τα παλιά κτίρια του μοναστηριού, μετακόμισαν σε ένα κτίριο απέναντι από την εκκλησία και συνέχισαν να το λειτουργούν ως ενοριακός ναός.