Loktak Gölü (Meitei: Loktak Pat), Kuzeydoğu Hindistan'da bulunan bir tatlı su gölüdür. Pakistan'daki Manchar Gölü ile birlikte Güney Asya'daki en büyük tatlı su gölüdür. Yağışlı mevsimde yüzey alanı 250 km² ile 500 km² arasında değişen tipik bir 287 km² alana sahip titreşimli bir göldür. Göl, Hindistan'ın Manipur eyaletindeki Moirang'da yer almaktadır. Loktak kelimesinin etimolojisi, Meitei dilinde (Manipuri dili) Lok = "akış" ve tak = "son" şeklindedir. Üzerinde yüzen phumdi (ayrışmanın çeşitli aşamalarındaki heterojen bitki örtüsü, toprak ve organik madde kütlesi) ile ünlüdür. Tüm phumdis'lerin en büyüğü 40 km² (15 sq mi)'lik bir alanı kaplar ve gölün güneydoğu kıyısında yer alır. Bu phumdi'de bulunan Keibul Lamjao Milli Parkı, dünyadaki tek yüzen milli parktır. Park, nesli tükenmekte olan Sangai (eyalet hayvanı), Rucervus eldii eldii veya Manipur kaş boynuzlu geyiğinin (Cervus eldi eldi) son doğal sığınağıdır. Eld'in geyiği.

Loktak Günü, her yıl 15 Ekim'de Loktak gölünün çevresinde kutlanır.

Bu antik göl, Manipur ekonomisinde önemli bir rol oynuyor. Hidroelektrik üretimi, sulama ve içme suyu temini için bir su kaynağı olarak hizmet vermektedir. Göl aynı zamanda çevredeki bölgelerde ve "phumshangs" olarak da bilinen phumdis'te yaşayan kırsal balıkçılar için bir geçim kaynağıdır. İnsan faaliyetleri göl ekosistemi üzerinde ciddi baskılara yol açmıştır. Göl çevresindeki 55 kırsal ve kentsel mezranın nüfusu yaklaşık 100.000 kişidir. Ekolojik durumu ve biyoçeşitlilik değerleri göz önüne alındığında, göl ilk olarak 23 Mart 1990'da Ramsar Sözleşmesi kapsamında uluslararası öneme sahip bir sulak alan olarak belirlenmiştir. ekolojik karakterde değişikliklerin meydana geldiği, meydana geldiği veya meydana gelmesi muhtemel olan Ramsar alanlarının bir kaydı".