พระราชวังปาการูยุง

พระราชวังหลังเดิมสร้างขึ้นบนเขาบาตูปาตะฮ์ แต่ถูกเผามอดในระหว่างสงครามปาดรีเมื่อปี 1804 หลังสร้างพระราชวังขึ้นใหม่ ก็ถูกไฟเผาทำลายสิ้นอีกครั้งในปี 1966 ในสมัยเอกราช ผู้ว่าการจังหวัดสุมาตราตะวันตก ฮารุน เซิน (Harun Zen) ได้ริเริ่มโครงการก่อสร้างพระราชวังขึ้นใหม่อีกครั้งในปี 1976 เพื่อเชิดชูวัฒนธรรมและความภาคภูมิใจของชาวมีนังกาเบาขึ้นมาใหม่[1] การก่อสร้างเริ่มต้นขึ้นในปลายปีเดียวกัน

พระราขวังถูกไฟเผาทำลายอีกครั้งในเย็นวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2007 หลังหลังคาของอาคารถูกฟ้าผ่าและเกิดประกายไฟขึ้น[2] โบราณวัตถุล้ำค่าภายในเหลือรอดมาเพียงแค่ 15 เปอร์เซนต์เท่านั้น of the ปัจจุบัน โบราณวัตถุที่เหลือได้ย้ายไปจัดเก็บและจัดแสดงที่ Balai Benda Purbakala Kabupaten Tanah Datar (กรมโบราณคดีอำเภอตานะฮ์ดาตาร์) ในขณะที่ ปูซากา หรือมรดกที่สืบทอดมาในราชอาณาจักรปาการูยุง นำไปเก็บและจัดแสดงที่พระราชวังซีลินดูอังบูลัน ราว 2 กิโลเมตรจากพระราชวังปาการูยุง[3] อาคารซ่อมแซมแล้วเสร็จในเวลา 6 ปี ด้วยงบประมาณ RP20 พันล้าน (US$1,71 ล้าน) และกลับมาเปิดให้เข้าชมอีกครั้งหลังประธานาธิบดีซูซีโล บัมบัง ยูโธโยโน เดินทางมาเปิดในเดือนตุลาคม 2013[4][5]

↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ JP-Pagaruyung ↑ "The Journal of Indonesia Today". The Jakarta Post. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-29. ↑ "Kebakaran Istano Basa Isyarat Kepada Pemerintah". Tempo Interaktif. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-09-30. ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ JP1 ↑ "Perbaikan Istana Pagaruyung Lebih dari Rp 20 Miliar". Kompas. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-03-07.