กำแพงกรุงคอนสแตนติโนเปิล (กรีก: Τείχη της Κωνσταντινούπολης) เป็นชุดของกำแพงหินป้องกันที่ล้อมรอบและปกป้องเมืองคอนสแตนติโนเปิล ( วันนี้อิสตันบูลในตุรกี) นับตั้งแต่ก่อตั้งเป็นเมืองหลวงใหม่ของจักรวรรดิโรมันโดยคอนสแตนตินมหาราช ด้วยการเพิ่มเติมและการดัดแปลงมากมายในประวัติศาสตร์ พวกเขาเป็นระบบป้อมปราการที่ยิ่งใหญ่ครั้งสุดท้ายของสมัยโบราณ และเป็นหนึ่งในระบบที่ซับซ้อนและประณีตที่สุดเท่าที่เคยสร้างมา

สร้างครั้งแรกโดยคอนสแตนตินมหาราช กำแพงล้อมรอบเมืองใหม่ทุกด้าน ปกป้องเมืองจากการถูกโจมตีจากทั้งทางทะเลและทางบก เมื่อเมืองเติบโตขึ้น เส้นคู่ที่มีชื่อเสียงของ กำแพงธีโอโดเซียน ถูกสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 5 แม้ว่าส่วนอื่นๆ ของกำแพงจะดูซับซ้อนน้อยกว่า แต่เมื่อได้รับการดูแลอย่างดีแล้ว ก็แทบจะต้านทานไม่ได้สำหรับผู้ปิดล้อมในยุคกลางใดๆ พวกเขากอบกู้เมืองและจักรวรรดิไบแซนไทน์ด้วย ระหว่างการล้อมโดยกลุ่มพันธมิตรอาวาร์-ซัสซาเนีย อาหรับ มาตุภูมิ และบัลการ์ เป็นต้น การถือกำเนิดของปืนใหญ่ปิดล้อมด้วยดินปืนทำให้ป้อมปราการอ่อนแอ แต่เทคโนโลยีปืนใหญ่ไม่ก้าวหน้าพอที่จะยึดเมืองได้ด้วยตัวเอง และกำแพงสามารถซ่อมแซมได้ระหว่างการบรรจุกระสุนใหม่ ในท้ายที่สุด เมืองนี้ตกจากจำนวนน้ำหนักของกองกำลังออตโตมันเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1453 หลังจากการล้อมสองเดือน

กำแพงส่วนใหญ่ได้รับการบำรุงรักษาไว้อย่างไม่บุบสลายในช่วงส่วนใหญ่ของยุคออตโตมัน จนกระทั่งส่วนต่างๆ เริ่มถูกรื้อถอนในศตวรรษที่ 19 ขณะที่เมืองขยายขอบเขตในยุคกลางออกไป แม้จะขาดการบำรุงรักษา แต่กำแพงหลายส่วนก็รอดมาได้และยังคงยืนอยู่จนถึงทุกวันนี้ โครงการฟื้นฟูขนาดใหญ่เริ่มดำเนินการมาตั้งแต่ปี 1980