Celtic Britons

หลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษรที่เก่าแก่ที่สุดสำหรับชาวอังกฤษนั้นมาจากนักเขียนชาวกรีก-โรมันและวันที่จนถึงยุคเหล็ก เซลติกบริเตนประกอบด้วยชนเผ่าและอาณาจักรมากมายที่เกี่ยวข้องกับเนินเขาต่างๆ ชาวอังกฤษติดตามศาสนาเซลติกโบราณที่ดูแลโดยดรูอิด ชนเผ่าทางใต้บางเผ่ามีความเชื่อมโยงกับยุโรปแผ่นดินใหญ่ โดยเฉพาะกอลและเบลจิกา และผลิตเหรียญของตนเอง จักรวรรดิโรมันยึดครองบริเตนส่วนใหญ่ในศตวรรษที่ 1 ทำให้เกิดแคว้นบริแทนเนีย ชาวโรมันบุกเข้ามาทางเหนือของบริเตน แต่ชาวอังกฤษและชาวแคลิโดเนียทางตอนเหนือยังคงไม่ถูกพิชิต และกำแพงเฮเดรียนกลายเป็นขอบของจักรวรรดิ วัฒนธรรมโรมาโน-อังกฤษเกิดขึ้น ส่วนใหญ่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ และภาษาละตินแบบอังกฤษอยู่ร่วมกับบริตโทนิก ไม่ชัดเจนว่าชาวอังกฤษมีความสัมพันธ์อย่างไรกับ Picts ซึ่งอาศัยอยู่นอกจักรวรรดิในภาคเหนือของสหราชอาณาจักร แม้ว่านักวิชาการส่วนใหญ่ยอมรับว่าภาษา Pictish มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับ Common Brittonic

หลังจากสิ้นสุดการปกครองของโรมัน ในสหราชอาณาจักรในช่วงศตวรรษที่ 5 การตั้งถิ่นฐานของแองโกลแซกซอนทางตะวันออกและทางใต้ของบริเตนเริ่มต้นขึ้น วัฒนธรรมและภาษาของชาวอังกฤษกระจัดกระจาย และอาณาเขตส่วนใหญ่ของพวกเขาค่อยๆ กลายเป็นแองโกล-แซกซอน ในขณะที่ส่วนเล็กๆ ทางตะวันตกเฉียงเหนือกลายเป็นเกลิค ขอบเขตที่การเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมนี้มาพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงของประชากรขายส่งยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ในช่วงเวลานี้ ชาวอังกฤษบางคนอพยพไปยังยุโรปแผ่นดินใหญ่และตั้งอาณานิคมที่สำคัญในบริตตานี (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส) หมู่เกาะแชนเนล และบริโตเนีย (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของกาลิเซีย สเปน) เมื่อถึงศตวรรษที่ 11 ประชากรที่พูดภาษาบริตโทนิกได้แยกออกเป็นกลุ่มต่างๆ ได้แก่ ชาวเวลส์ในเวลส์ ชาวคอร์นิชในคอร์นวอลล์ ชาวเบรอตงในบริตตานี ชาวคัมเบรียนแห่ง Hen Ogledd ("ทางเหนือเก่า") ใน ทางตอนใต้ของสกอตแลนด์และทางเหนือของอังกฤษ และส่วนที่เหลือของชาวพิกติชในสกอตแลนด์ตอนเหนือ Common Brittonic พัฒนาเป็นภาษา Brittonic ที่แตกต่างกัน: Welsh, Cumbric, Cornish และ Breton