Skellig Michael (ไอริช: Sceilg Mhichíl [ˌʃcɛlʲɟ ˈvʲɪhiːlʲ]) หรือที่เรียกว่า Great Skellig (ไอริช: Sceilig Mhór < small>[ˈʃcɛlʲɪɟ woːɾˠ]) เป็นผายอดแหลมแฝด 11.6 กิโลเมตร ( 7.2 ไมล์) ทางตะวันตกของคาบสมุทร Iveragh ในเคาน์ตีเคอร์รี ประเทศไอร์แลนด์ เกาะนี้ตั้งชื่อตามอัครเทวทูตไมเคิล โดยมีคำว่า "สเกลลิก" มาจากคำภาษาไอริช sceilig แปลว่า เสี้ยนของหิน เกาะแฝดคือ Little Skellig (Sceilig Bheag) มีขนาดเล็กกว่าและไม่สามารถเข้าถึงได้ (ไม่อนุญาตให้ลงจอด) ทั้งสองเกาะขึ้นค. เมื่อ 374–360 ล้านปีก่อนในช่วงการก่อตัวของภูเขา ร่วมกับเทือกเขา Reeks ของ MacGillycuddy ต่อมาถูกแยกจากแผ่นดินใหญ่โดยระดับน้ำที่สูงขึ้น

Skellig Michael ประกอบด้วยหินประมาณ 22 เฮกตาร์ (54 เอเคอร์) โดยมีจุดที่สูงที่สุดเรียกว่า Spit ซึ่งอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 218 ม. (714 ฟุต) เกาะถูกกำหนดโดยยอดเขาแฝดและหุบเขาที่ขวางทาง (เรียกว่าอานของพระคริสต์) ซึ่งทำให้ภูมิประเทศสูงชันและไม่เอื้ออำนวย เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับอารามเกลิคซึ่งก่อตั้งขึ้นระหว่างศตวรรษที่ 6 ถึง 8 และความหลากหลายของสายพันธุ์ที่อาศัยอยู่ ซึ่งรวมถึงแกนเน็ต, นกพัฟฟิน, อาณานิคมของ razorbills และประชากรแมวน้ำสีเทาประมาณ 50 ตัว เกาะนี้เป็นที่สนใจของนักโบราณคดีเป็นพิเศษ เนื่องจากการตั้งถิ่นฐานของวัดอยู่ในสภาพดีผิดปกติ ก้อนหินนี้บรรจุซากของบ้านหอคอย แถวหินขนาดใหญ่ และแผ่นจารึกกากบาทที่รู้จักกันในชื่อ Wailing Woman อารามตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 170 ถึง 180 ม. (550 ถึง 600 ฟุต), อานของพระคริสต์ที่ 129 ม. (422 ฟุต) และพื้นที่เสาธงที่ 37 ม. (120 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล

วัดสามารถเข้าถึงได้โดยบันไดหินที่แคบและสูงชันซึ่งขึ้นจากจุดลงจอดสามจุด อาศรมบนยอดเขาทางทิศใต้มีแนวทางที่อันตรายและปิดให้บริการโดยส่วนใหญ่ เนื่องจากการข้ามจากแผ่นดินใหญ่ที่มักจะยากและธรรมชาติของจุดลงจอดจึงทำให้เกาะสามารถเข้าถึงได้เฉพาะในช่วงฤดูร้อนเท่านั้น UNESCO กำหนดให้ Skellig Michael เป็นมรดกโลกในปี 1996