จั่วเกิ่ว

ในศตวรรษที่ 16 มีวาณิชชาวญี่ปุ่นเริ่มมาตั้งรกรากในเมืองท่าโห่ยอาน ในปี 1593 วาณิชกลุ่มหนึ่งสร้างสะพานที่มีหลังคาคลุมข้ามคลอง[1] สะพานสร้างเสร็จในปี 1595 และเป็นทางข้ามเชื่อมต่อชุมชนญี่ปุ่นกับชาวจีนที่อยู่อีกฝั่งหนึ่ง[2] ในปี 1653 ชาวญี่ปุ่นในโห่ยอานสร้างศาลเจ้าบนสะพานเพื่อสงบปีศาจนามาซู (Namazu) ซึ่งเชื่อกันว่าทำให้เกิดแผ่นดินไหว[1][3]

ในการเดินทางเยี่ยมเยียนโห่ยอานในปี 1719 เหงียน ฟุก จู ตั้งชื่อสะพานว่า ลายเหวียนเกี่ยว แปลว่า "สะพานที่ต้อนรับแขกจากไกลโพ้น" ตามปีที่ระบุบนหลังคาหรือบนจารึกที่หัวสะพาน สะพานได้รับการสร้างขึ้นใหม่ในปี 1817 แต่ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าในการนั้นได้สร้างศาลเจ้าใหม่ด้วยหรือไม่[3][4] ศาลเจ้ามีบันทึกว่าสร้างใหม่ในปี 1817, 1865, 1915 และ 1986 ซึ่งตลอดทุกครั้งก็จะค่อย ๆ นำเอาองค์ประกอบสถาปัตยกรรมแบบจีนและเวียดนามเข้ามาใช้แทนที่องค์ประกอบแบบญี่ปุ่น[5]

↑ 1.0 1.1 "Japanese Covered Bridge". Atlas Obscura. สืบค้นเมื่อ November 10, 2021. ↑ "Japanese Bridge (Chua Cau Nhat Ban) Hoi An - Chùa Cầu Hội An". VietnamOnline.com. สืบค้นเมื่อ November 10, 2021. ↑ 3.0 3.1 Lê, Quốc (February 8, 2016). "Khám phá nơi thờ khỉ độc nhất vô nhị của Việt Nam". trithuccuocsong.vn (ภาษาเวียดนาม). สืบค้นเมื่อ November 10, 2021. ↑ "Chùa Cầu - linh hồn di sản Hội An". vnexpress.net (ภาษาเวียดนาม). October 2, 2021. สืบค้นเมื่อ November 10, 2021. ↑ "Japanese Covered Bridge – The Legacy Of Ancient Japan in Hoi An". vietnamdiscovery.com. June 10, 2019. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-08-10. สืบค้นเมื่อ November 10, 2021.