ローマ字 ( Romanizimi i japonishtes )

Romanizimi i japonishtes është përdorimi i shkrimit latin për të shkruar gjuhën japoneze. Kjo metodë e të shkruarit nganjëherë referohet në japonisht si rōmaji (ローマ字, fjalë për fjalë, "shkronjat romake"). Ekzistojnë disa sisteme të ndryshme të romanizimit. Tri kryesore janë romanizimi Hepburn, romanizimi Kunrei-shiki (ISO 3602) dhe romanizimi Nihon-shiki (ISO 3602 i rreptë). Variantet e sistemit Hepburn janë më të përdorura.

Japonishtja zakonisht shkruhet në një kombinim të karaktereve logografikë të huazuara nga kinezishtja (kanji) dhe skripteve rrokjeshe (kana) që gjithashtu rrjedhin nga karakteret kineze. Rōmaji mund të përdoret në çdo kontekst ku teksti japonez synon folës jo-japonezë që nuk mund të lexojnë kanji ose kana, të tilla si emrat në tabela rrugore dhe pasaporta, dhe në fjalorë dhe libra shkollorë për nxënësit e huaj të gjuhës. Përdoret gjithashtu për të transliteruar termat japonezë në tekst të shkruar në anglisht (ose gjuhë të tjera që përdorin shkrimin latin) në tema që lidhen me Japoninë, të tilla si gjuhësia, letërsia, historia dhe kultura. Rōmaji është mënyra më e zakonshme për të futur japonishten në përpunuesit e fjalëve dhe kompjuterët, dhe gjithashtu mund të përdoret për të shfaqur japonishten në pajisjet që nuk mbështesin shfaqjen e karaktereve japoneze.

Të gjithë japonezët që kanë ndjekur shkollën fillore që nga Lufta e Dytë Botërore janë mësuar të lexojnë dhe shkruajnë japonisht të romanizuar. Prandaj, pothuajse të gjithë japonezët janë në gjendje të lexojnë dhe shkruajnë japonisht duke përdorur rōmaji, edhe pse është jashtëzakonisht e rrallë në Japoni të përdorësh këtë metodë për të shkruar Japonisht (përveç si një mjet hyrje në një kompjuter ose për qëllime të veçanta si në disa dizajne logo), dhe shumica e japonezëve janë më komodë duke lexuar kanji dhe kana.