Kōya-san (jap. 高野山) – nazwa grupy ośmiu gór oraz świątyni buddyjskiej w miejscowości Kōya-chō (高野町, ok. 4 tys. mieszkańców) w prefekturze Wakayama w zachodniej Japonii, ok. 50 km na południe od miasta Ōsaka, na terenie Quasi-Parku Narodowego Kōya-Ryūjin. W ścisłym znaczeniu Kōya-san jest tzw. „górską nazwą” sangō (山号) świątyni buddyjskiej Kongōbu (金剛峯寺 Kongōbu-ji), sekty Shingon.
Świątynia Kōya-san (Kongōbu-ji) została wpisana w 2004 na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako część obiektu Święte miejsca i drogi pielgrzymkowe w regionie gór Kii.
Kōya-san (jap. 高野山) – nazwa grupy ośmiu gór oraz świątyni buddyjskiej w miejscowości Kōya-chō (高野町, ok. 4 tys. mieszkańców) w prefekturze Wakayama w zachodniej Japonii, ok. 50 km na południe od miasta Ōsaka, na terenie Quasi-Parku Narodowego Kōya-Ryūjin. W ścisłym znaczeniu Kōya-san jest tzw. „górską nazwą” sangō (山号) świątyni buddyjskiej Kongōbu (金剛峯寺 Kongōbu-ji), sekty Shingon.
Świątynia Kōya-san (Kongōbu-ji) została wpisana w 2004 na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako część obiektu Święte miejsca i drogi pielgrzymkowe w regionie gór Kii.
Kūkai otrzymał ziemie w Kōya-san w 816 roku z nadania cesarskiego i ustanowił tam wspólnotę religijną buddyzmu ezoterycznego o nazwie Shingon. W 819 roku zbudowany przez Wielkiego Nauczyciela klasztor został konsekrowany.
Do 1872 roku kobiety nie miały prawa wstępu na ten teren położony 800 m n.p.m. Przy jednej z dróg prowadzących do kompleksu świątynnego znajdują się jedyne zachowane do dziś zabudowania, w których zatrzymywały się pielgrzymujące kobiety.
Dodaj komentarz