Teleskop Arecibo był radioteleskopem sferycznym o średnicy 305 m (1000 stóp), wbudowanym w naturalny lej krasowy w Obserwatorium Arecibo w pobliżu Arecibo w Puerto Rico. Sterowany odbiornik montowany na kablu i kilka nadajników radarowych do emitowania sygnałów zostało zamontowanych 150 m (492 stóp) nad anteną. Ukończony w listopadzie 1963 r. Teleskop Arecibo był największym na świecie teleskopem z pojedynczą aperturą przez 53 lata, aż w lipcu 2016 r. Został przewyższony przez Pięćsetmetrowy Teleskop Sferyczny (FAST) w Guizhou w Chinach.

Teleskop Arecibo był używany głównie do badań w dziedzinie radioastronomii, nauk o atmosferze i astronomii radarowej, a także w programach poszukujących inteligencji pozaziemskiej (SETI). Naukowcy chcący skorzystać z obserwatorium złożyli propozycje, które zostały ocenione przez niezależnych recenzentów naukowych. NASA wykorzystała również teleskop do programów wykrywania obiektów bliskich Ziemi. Obserwatorium, finansowane głównie przez National Science Foundation (NSF) przy częściowym wsparciu NASA, było zarządzane przez Cornell University od jego ukończenia w 1963 do 2011 roku, po czym zostało przeniesione do spółki kierowanej przez SRI International. W 2018 roku obsługę obiektu przejęło konsorcjum pod przewodnictwem University of Central Florida.

Unikalny i futurystyczny projekt teleskopu zaowocował kilkoma występami w filmach, grach i produkcjach telewizyjnych, na przykład w kulminacyjnej scenie walki w filmie o Jamesie Bondzie GoldenEye (1995). Jest to jedno ze 116 zdjęć zawartych w Złotej Płycie Voyagera. Od 2008 r. jest wpisane do Krajowego Rejestru Miejsc Historycznych Stanów Zjednoczonych. W 2001 r. centrum zostało uznane za kamień milowy IEEE.

Od 2006 r. NSF zmniejszyło swoje zaangażowanie w finansowanie obserwatorium, co skłoniło naukowców do naciskania o dodatkowe wsparcie finansowe na kontynuację swoich programów. Teleskop został uszkodzony przez huragan Maria w 2017 r. i został dotknięty trzęsieniami ziemi w 2019 i 2020 r. Dwa zerwania kabli, jedno w sierpniu 2020 r., a drugie w listopadzie 2020 r., zagroziły integralności konstrukcyjnej konstrukcji wsporczej podwieszanej platformy i uszkodziły czaszę . Ze względu na niepewność co do pozostałej wytrzymałości pozostałych kabli podtrzymujących podwieszoną konstrukcję oraz ryzyko zawalenia się w wyniku dalszych awarii powodujących niebezpieczne naprawy, NSF ogłosił 19 listopada 2020 r., Że teleskop zostanie wycofany z eksploatacji i zdemontowany wraz z radiem teleskop i instalacja LIDAR pozostają sprawne. Zanim mógł zostać wycofany z eksploatacji, kilka pozostałych kabli nośnych uległo krytycznej awarii, a konstrukcja nośna, antena i zespół kopuły spadły do u200bu200bczaszy o godzinie 7:55 czasu lokalnego 1 grudnia 2020 r., niszcząc teleskop. NSF ustaliło, że nie odbuduje teleskopu ani podobnego obserwatorium w tym miejscu w październiku 2022 r.