W 1941 roku Maria Adriana Polo zaczęła zbierać dokumenty związane z historią kinematografii w Turynie[1]. W 1953 roku utworzono stowarzyszenie Associazione Culturale del Museo del Cinema, a 27 września 1958 roku w Palazzo Chiablese otwarto Museo del Cinema[2]. Motywacją do założenia muzeum kinematografii w Turynie był fakt, iż w tym mieście narodził się i rozwinął włoski przemysł filmowy, a miasto stało się stolicą filmu niemego we Włoszech[3]. Po kilku miesiącach otwarto muzealną bibliotekę (Biblioteca del Museo). W 1985 roku muzeum zamknięto ze względów bezpieczeństwa. 20 lutego 1991 zmarła Maria Adriana Prolo[2]. W 1992 roku z inicjatywy: Regione Piemonte, Comune di Torino, Provincia di Torino, Città di Torino, Compania di San Paolo, Fondazione Cassa di Risparmio di Torino, Gruppo Torinese Trasporti i Associazione Museo Nazionale del Cinema utworzono fundację jej imienia[4]. 19 lipca 2000 roku otwarto dla publiczności Museo Nazionale del Cinema, ulokowane w nowej siedzibie w Mole Antonelliana[2]. Muzeum od chwili jego otwarcia zwiedziło ponad 7 milionów gości, co czyni je jednym z najczęściej odwiedzanych muzeów we Włoszech (pierwszym w Piemoncie i ósmym we Włoszech w kategorii muzeów historyczno-artystycznych)[4]. Do popularności muzeum przyczynia się bogactwo jego zbiorów, różnorodność oferty programowej, umiejętność przyciągnięcia zróżnicowanej publiczności oraz udana lokalizacja w Mole Antonelliana, budynku będącym symbolem Turynu[5].