Lamanai (od Lama'anayin – „zanurzony krokodyl” w języku maya) – mezoamerykańskie stanowisko archeologiczne, które było kiedyś znacznej wielkości miastem cywilizacji Majów, położonym w północnym Belize, w dystrykcie Orange Walk. Nazwa miasta jest pochodzenia prekolumbijskiego i została zapisana przez hiszpańskich misjonarzy, a udokumentowana ponad tysiąc lat wcześniej w inskrypcjach Majów jako Lama’anayin.
Lamanai (od Lama'anayin – „zanurzony krokodyl” w języku maya) – mezoamerykańskie stanowisko archeologiczne, które było kiedyś znacznej wielkości miastem cywilizacji Majów, położonym w północnym Belize, w dystrykcie Orange Walk. Nazwa miasta jest pochodzenia prekolumbijskiego i została zapisana przez hiszpańskich misjonarzy, a udokumentowana ponad tysiąc lat wcześniej w inskrypcjach Majów jako Lama’anayin.
Lamanai było zamieszkałe już XVI w. p.n.e.[1] Od IV w. p.n.e. do I w. n.e. miasto było ważnym centrum okresu preklasycznego. W 625 r. n.e. powstała „Stela 9” z inskrypcjami w języku maya[2]. Lamanai było zamieszkałe ciągle do XVII w. n.e. Podczas hiszpańskiego podboju Jukatanu, hiszpańscy duchowni wybudowali tu dwa kościoły katolickie, ale zbuntowani Majowie wygnali Hiszpanów[1]. Miasto zostało następnie włączone przez Brytyjczyków do Hondurasu Brytyjskiego i wraz z uzyskaniem przez tę kolonię niepodległości, znalazło się w Belize. Również Brytyjczycy osiedlili się w Lamanai i wybudowali tu cukrownię.
![[node:title]](/sites/default/files/styles/640x320/public/default_images/default_0.JPG.webp?itok=aqV9zhFR)
Dodaj komentarz