Sześć pieców zostało zbudowanych w 1876 roku przez The Martin White Company w celu dostarczenia paliwa do okolicznych zakładów przetwarzających rudy metali. Wykonawcami byli szwajcarscy i włoscy rzemieślnicy, zwani Carbonari. Użyli kwarcu zmieszanego z tufem wulkanicznym. Wydobyto z pobliskich wzgórz. Kształt ula ułatwia kontrolę nad procesem przekształcania drewna w węgiel, odbija znaczną część unoszącego się ciepła do środka. Dzięki czemu możliwe było wyprodukowanie węgla, nawet z opornych gatunków drewna. M.in. sosny, jałowca, osiki, a nawet bylicy.
Historycy nie są zgodni, do kiedy piece były używane. Prawdopodobnie, porzucono je w 1879 roku.
Okoliczne nieruchomości służyły do różnych celów. Miały reputację kryjówek złodziei napadających na dyliżanse. Poszukiwacze cennych metali chronili się w nich, na czas niesprzyjającej pogody. Obecnie, prowadzi się prace konserwatorskie.
Dodaj komentarz