Veliko Tarnovo (Bulgaars: Велико Търново, ook wel getranslitereerd als Veliko Turnovo) is een stad in het noorden van Bulgarije en het administratief centrum van de oblast Veliko Tarnovo. De stad ligt aan de rivier de Jantra en is bekend als voormalige hoofdstad van het Tweede Bulgaarse rijk en om zijn befaamde architectuur.
Veliko Tarnovo is een van de oudste nederzettingen in Bulgarije, met een geschiedenis die meer dan 5000 jaar teruggaat. De eerste sporen van menselijke aanwezigheid, daterend van het 3e millennium voor O.T., werden ontdekt op de heuvel Trapezista.
Middeleeuwen
Veliko Tarnovo, oorspronkelijk Tarnovgrad genoemd, groeide snel aan, om van de 12e tot de 14e eeuw de belangrijkste Bulgaarse nederzetting te worden, zowel op politiek, economisch, cultureel als godsdienstig vlak. Door de Bulgaarse klerk Gregory Tsamblak werd Veliko beschreven als "een belangrijke stad, mooi en omgeven door muren, met 12.000 tot 15.000 inwoners". In de 14e eeuw, tijdens het verval van het Byzantijnse Keizerrijk, werd Tarnovo ook wel het Derde Rome genoemd, vanwege haar culturele invloed in Oost-Europa. Van 1187 tot 1393 was Tarnovo de hoofdstad van het Tweede Bulgaarse Rijk, als een quasi-cosmopolitische stad, met vele buitenlandse handelaars en afgevaardigden. Zo is bekend dat er een aanzienlijk aantal Armeense, Joodse en Rooms-Katholieke kooplieden woonde, naast een voornamelijk Bulgaarse bevolking. De ontdekking van de hoofden van drie gotische beelden wijst op het toenmalig bestaan van een Katholieke kerk.
Derde Bulgaarse staat
Ter ere van het verleden van de stad koos Ferdinand I van Bulgarije, de Kerk van de veertig heilige martelaren in Veliko Tarnovo als de plek om op 5 oktober 1908 de volledige onafhankelijkheid van Bulgarije uit te roepen.
Reactie toevoegen