Tussen ongeveer 370 en 1100 regeerden de koningen van Munster vanaf de Rock of Cashel. In circa 450 zou dit de plaats zijn geweest waar Sint Patrick Aengus, de koning van Munster bekeerde tot het christendom.

Vanaf 795 had de omgeving te lijden van plundertochten van Vikingen. Tussen 901 en 908 regeerde de koning-bisschop Cormac Mac Cuileannain vanaf de Rock of Cashel. Hij hielp de positie van de kerk te verstevigen. In 1101 schonk koning Muircheatach O'Brien de Rock of Cashel aan de kerk, die er in 1111 een aartsbisdomszetel vestigde. In 1127 begon Cormac Mac Carthy de bouw van de romaanse kerk die zijn naam zou gaan dragen en in 1134 werd ingewijd.

In 1494 werd de kathedraal, gebouwd in de dertiende eeuw, afgebrand door de graaf van Kildare.

In 1584 vond Dermot O Hurley, aartsbisschop van Cashel, in Dublin als martelaar de dood. In 1641 werd de katholieke eredienst in de kathedraal tijdelijk hersteld. In 1647 werd de Rock of Cashel geplunderd door de Engelse parlementaire troepen onder leiding van Murrough O'Brien, eerste graaf van Inchiquin. De rooms-katholieke geestelijken werden afgeslacht. In 1649 was er nog even sprake van katholieke erediensten totdat deze door de aanhangers van Oliver Cromwell onmogelijk werden gemaakt en de kathedraal gesloten werd.