De bijnaam van Nashville, het "Athens of the South",[1] beïnvloedde de keuze voor het klapstuk van de Centennial Exposition. Er waren ook andere gebouwen gereconstrueerd, maar het Parthenon was de enige exacte reproductie en is als enige bewaard. Het Knights of Pythias paviljoen werd verhuisd naar Franklin, Tennessee.
Majoor Eugene Castner Lewis was de directeur van de Tennessee Centennial Exposition en de man die het idee aanbracht. Aanvankelijk werd het gebouwd als een tijdelijke constructie uit plaaster, hout en baksteen. Door de populariteit bij bezoekers en de kosten van afbraak, bleef het staan na de tentoonstelling. In 1895 werd George Julian Zolnay aangesteld om modellen te maken voor de ornamentatie.[2] Na 20 jaar was het gebouw verweerd. Het werd vanaf 1920 opnieuw opgetrokken op dezelfde funderingen in beton. De buitenzijde was af in 1925 en het interieur in 1931.[3] Ook de kromming van de horizontale lijnen is gerepliceerd naar het Atheense model.[4]
In 2002 is het gebouw gerenoveerd en werd een aangepaste belichting geplaatst.
↑ Wilbur F. Creighton, The Parthenon In Nashville. Athens of the South, from a personal viewpoint, JM Press, Brentwood TN, 1989 ↑ Wilbur F. Creighton, The Parthenon In Nashville. From a personal viewpoint, 1968, p. 21-22 ↑ Timeline at the Parthenon, Metro Parks and Recreation Department, Metropolitan Government of Nashville and Davidson County, Tennessee ↑ About the Parthenon, nashvilleparthenon.com (bezocht 24 december 2022)
Reactie toevoegen