Հնագիտական հետազոտությունները ցույց են տվել, որ այս վայրը բնակեցված է եղել 1000 թվականին, սակայն որևէ տեղ այդ մասին արձանագրված չէ։ Առաջին արձանագրությունը կազմվել է 1050 թվականին, երբ Հենրի III-ն այցելել է Նյուրնբերգ, սակայն ամրոցի մասին որևէ հիշատակում չկա։

1140 թվականին Կոնրադ III-ն այս վայրում սկսում է կառուցել երկրորդ ամրոցը՝ որպես արքայական նստավայր։

13-րդ դարում Նյուրնբերգը դարձել է ազատ արքայական քաղաք և ամրոցը գտնվել է քաղաքի խնամակալության ներքո։ Այդ շրջանում կառուցված շինություններից առանձնանում է Luginsland աշտարակը։

Համաձայն լեգենդի՝ 1372 թվականին ավազակ-ասպետ Ապոլոնիուս ֆոն Գեյլինգենը, փախչելով մահվան կախաղանից, ձիով սայթաքում է ամրոցի խրամներին։ Ասում են՝ ձիու սմբակների հետքերը տեսանելի են ամրաշինության վրա[1]։

19-րդ դարի երկրորդ կեսին Կառլ Ալեքսանդր Հեիդելոֆը, Ավգուստ ֆոն Ֆոյտը և Ավգուստ Էզենուեյնը քայլեր են ձեռնարկել շինության պահպանման համար։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 1944-1945 թվականներին ամրոցը վնասվել է, անձեռնմխելի են մնացել հռոմեական տաճարն ու Սինվել աշտարակը։ Պատերազմից հետո ամրոցը վերականգնվել է Ռուդոլֆ Էստերերի և Յուլիուս Լինքի կողմից, այդ թվում ձեռնարկվել են նաև ամբողջովին ավերված Luginsland աշտարակի վերականգնման աշխատանքները։ 19-րդ դարում կատարված լրացումները մասամբ վերացվել են 1934-1935 թվականներին։

Այժմ ամրոցի արևելյան համայնքային շենքերը (Kaiserstallung and Luginsland) օգտագործվում են որպես հոսթելներ։