Öland

Historia

Existe evidencia arqueolóxica que indica que a illa habitouse no ano 8000 a.C., xa que as escavacións que datan do Paleolítico, confirman a presenza de recolectores.[1] A comenzos da Idade de Pedra, os colonizadores migraron a través da ponte de xeo que conectaba a illa a través do Estreito de Kalmar.

A evidencia da poboación de Öland (coñecida en latín Oelandia) sucedeu polo menos no 6000 a.C., cando había establecementos da Idade de Pedra en alby e outras localidades da illa. Existen panteóns da Idade de Ferro e a época dos viquingos visibles en Getllinge, Hulterstad, e noutros lugares no seu bordo do perímetro áchanse tamén barcos de pedra.

Hai dezanove fortes circulares da Idade de Ferro identificados na illa. Só un deles, Eketorp, foi completamente escavado e de aí recuperáronse máis de 24.000 artefactos.

Para o ano 900, Wulfstan de Hedeby chamou á illa «Eowland», a terra dos Eowan:

Entón, logo da terra dos Burgundianos, quedaron a nosa esquerda as terras que foron chamadas desde o inicio do tempo Blekingey, e Meore, e Eowland, Gotland, co seu territorio someitdo aos Suioes e Weonodland á nosa dereita, chegando tan lonxe como á boca do Vístula.[2]

Con todo, esta non foi a primeira mención dos Eowans. Existe un nomeamento anterior da tribo no poema Widsith na literatura anglosaxoa:

Breoca Brondingum,
Billing Wernum.

Oswine weold Eowum

ond Ytum Gefwulf,

Fin Folcwalding

Fresna cynne.

Sigehere lengest

Sædenum weold,

Hnæf Hocingum,

Helm Wulfingum,

Breoc aos Brondings, Billing aos Varni.

Oswin gobernaba aos Eowans

e Getwulf aos xutos,

Finn Folcwalding

ao clan dos frisóns.

Sigar durante máis tempo

reinou o mar-Daner,

Hnæf aos Hocings,

Helm aos Wulfings,

Widsith

Estudiosos como Schütte[3] e Kendrick[4] sinalan que houbo unha mención aínda máis temprana da xente de Öland no ano 98 por Tácito, quen os chamou "Aviones":

Logo dos longobardos, chegaron os Reudigni, Auinoes, Anglos, varnos, eudosios, Suarines e Nuithones; todos eles ben resgardados por ríos e bosques. Non hai nada notable sobre ningunha destas tribos a menos que se fale da veneración de Nerthus, é dicir a Nai Terra. Eles creen que está interesada nos asuntos do home e manéxase por eles. Nunha illa no océano hai unha arboleda onde espera un vagón divino cuberto por unha cortina.

Do libro Germania, de Tácito

Na historia sueca, a illa serviu como parque real, especialmente Ottenby e Halltorps, que foron seleccionados pola coroa sueca na [Idade Media] como reservas reais de recreación.

↑ C. M. Hogan, The Stora Alvaret of Öland, Lumina Technologies, Arquivos da Biblioteca de Aberdeen, 9 de xullo de 2006 ↑ https://www.gutenberg.org/etext/4076 ↑ "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 21 de febreiro de 2005. Consultado o 05 de setembro de 2017. ↑ "Archived copy". Arquivado dende o orixinal o 05 de setembro de 2005. Consultado o 2005-09-09.