Κατά τον Ελληνικό μύθο η πόλη ονομαζόταν κατ' αρχήν Θόανα, διότι ο Θόας, ένας Θραξ βασιλιάς, ήταν ο ιδρυτής τους, στην Καππαδοκία, στους πρόποδες του όρους Ταύρου και κοντά στις Θύρες της Κιλικίας.Από τα Τύανα πέρασαν με τα στρατελυματα τους ο Κύρος και ο Μέγας Αλέξανδρος. Κατά τα χρόνια του Καρακάλλα η πόλη ονομάστηκε Antoniana colonia Tyana. Μετά τον προσεταιρισμό της στη Βασίλισσα Ζηνοβία της Παλμύρας κατελήφθη από τον Αυρηλιανό το 272, ο οποίος δεν άφησε τους στρατιώτες του να την καταστρέψουν, διότι ο Απολλώνιος ο Τυανεύς εμφανίστηκε σε αυτόν, παρακαλώντας για την ασφάλεια της πόλης.

Απο τα Τύανα καταγόταν ο Άγιος Ορέστης, χριστιανός που μαρτύρησε το 304 μ.Χ. κατά τους διωγμούς του Διοκλητιανού. Το λείψανο του αγίου ρίχθηκε στο ποτάμι, αλλά ευσεβείς χριστιανοί το περισυνέλεξαν και το τοποθέτησαν στον περικαλλή ναό, που ανήγειραν προς τιμήν του στα Τύανα.[1]

Το 371, ο Ουάλης δημιούργησε μια δεύτερη επαρχία στην Καππαδοκία, της οποίας η μητρόπολη ήταν τα Τύανα.

Στα Τύανα γεννήθηκε το 1859 ο Προκόπιος Λαζαρίδης μετέπειτα μητροπολίτης Ικονίου.[2]

Προ της ανταλλαγής των πληθυσμών με την Τουρκία τα Τύανα αριθμούσαν 300 περίπου οικογένειες, καθαρώς ελληνικές. Από της 3.9.1924 οι Τυανείς κατέφυγαν στην Ελλάδα εξαναγκασθέντες να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, από τις πιέσεις των Τούρκων. Σήμερα είναι ένα χωριό της Καππαδοκίας, στον νομό Ικονίου, νότια της Νίγδης, και εξακολουθεί να βρίσκεται σε θαυμάσια τοποθεσία. Το σύγχρονο χωριό, πάντα στις κλιτύες του Ταύρου, έχει κτιστεί λίγο πιο βόρεια της αρχαίας πόλεως Τύανα.