Ο πύργος, που αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1307, είχε χτιστεί ως μέρος ενός προστατευτικού προμαχώνα γύρω από την Κρακοβία μετά την ταταρική επίθεση του 1241 που κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της πόλης.[1] Η άδεια για την κατασκευή νέων αμυντικών πόλεων με πέτρινα παρατηρητήρια, οχυρωμένες πύλες και τάφρο εκδόθηκε από τον Πρίγκιπα Λέσεκ Β΄ τον Μέλα το 1285. Η πύλη που πήρε το όνομά του από τον Άγιο Φλοριανό έγινε η κύρια είσοδος στην Παλιά Πόλη. Συνδέθηκε με μια μεγάλη γέφυρα με τον κυκλικό Παρατηρητήριο που χτίστηκε με τούβλα στην άλλη πλευρά της τάφρου.[1][2] Η Πύλη επανδρώθηκε από την Συντεχνία Γουναράδων της Κρακοβίας. Σύμφωνα με τα αρχεία, μέχρι το 1473 υπήρχαν 17 πύργοι που υπερασπίζονταν την πόλη. έναν αιώνα αργότερα, υπήρχαν 33. Στο απόγειο της ύπαρξής του, ο τοίχος διέθετε 47 παρατηρητήρια και οκτώ πύλες.[1] Επίσης, το 1565-66 χτίστηκε ένα δημοτικό οπλοστάσιο δίπλα στην Πύλη του Αγίου Φλοριανού.

Ο πύργος της πύλης έχει ύψος 33,5 μέτρα. Το μπαρόκ μεταλλικό «κράνος» που στεφανώνει την πύλη κατασκευάστηκε το 1660 και ανακαινίστηκε το 1694, το οποίο προσθέτει άλλο ένα μέτρο στο ύψος της πύλης. Η Πύλη του Φλοριανού είναι η μόνη πύλη της πόλης, από τις αρχικές οκτώ που χτίστηκαν τον Μεσαίωνα και που δεν διαλύθηκε κατά τη διάρκεια του «εκσυγχρονισμού» της Κρακοβίας του 19ου αιώνα. Τα παρακείμενα τείχη της πόλης και δύο επιπλέον μικρότεροι πύργοι είχαν διατηρηθεί και σήμερα φιλοξενούνται εκθέσεις δρόμου ερασιτεχνικής τέχνης διαθέσιμες προς αγορά.

Η νότια όψη της Πύλης του Αγίου Φλορινού κοσμείται με ένα ανάγλυφο του Αγίου Φλοριανού του 18ου αιώνα. Η βόρεια όψη του πύργου φέρει έναν πέτρινο αετό που σκαλίσθηκε το 1882 από τον Ζίγκμουντ Λάνγκμαν, βασισμένο σε σχέδιο του ζωγράφου Γιαν Ματέικο. Μέσα στην πύλη υπάρχει ένας βωμός με ύστερο μπαρόκ αντίγραφο ενός κλασικιστικού πίνακα της Παναγίας.