Η Έρημος Black Rock είναι μια ημίξηρη περιοχή (στην οικολογική περιοχή με θάμνους της στέπας Great Basin) με κρεβάτια λάβας και playa ή αλκαλικά διαμερίσματα, που βρίσκεται στην έρημο Black Rock–High Rock Canyon Emigrant Trails National Conservation Area, μια λάσπη 100 μίλια (160 km) βόρεια του Reno της Νεβάδα που περιλαμβάνει περισσότερα από 300.000 στρέμματα (120.000 ha) γης και περιέχει περισσότερα από 120 μίλια (200 km) ιστορικών μονοπατιών. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Νεβάδα της Μεγάλης Λεκάνης με έναν πυθμένα λίμνης που είναι ένα ξηρό κατάλοιπο της Πλειστόκαινου λίμνης Lahontan.

Η Μεγάλη Λεκάνη, που πήρε το όνομά της από τη γεωγραφία στην οποία το νερό δεν μπορεί να ρέει έξω και παραμένει στη λεκάνη, είναι μια τραχιά γη οδοντωτή από εκατοντάδες οροσειρές, στεγνωμένη από τον άνεμο και τον ήλιο, με εντυπωσιακούς ουρανούς και γραφικά τοπία. Η μέση ετήσια βροχόπτωση (έτη 1971-2000) στο Gerlach της Νεβάδα (ακραία νοτιοδυτικά της ερήμου) είναι 7,90 ίντσες (200 mm).

Η περιοχή είναι αξιοσημείωτη για τα παλαιογεωλογικά του χαρακτηριστικά, ως περιοχή των μονοπατιών μεταναστών του 19ου αιώνα προς την Καλιφόρνια, ως τόπος εκτόξευσης πυραύλων και ως εναλλακτική λύση για τις αλυκές Bonneville στη βορειοδυτική Γιούτα, για τη δημιουργία ρεκόρ ταχύτητας ξηράς (1.02 Μαχ το 1997). Είναι επίσης η τοποθεσία για την ετήσια εκδήλωση Burning Man.

Η έρημος Black Rock είναι μέρος της Εθνικής Περιοχής Διατήρησης (NCA), μιας μονάδας του Εθνικού Συστήματος Διατήρησης Τοπίου (NLCS) του Γραφείου Διαχείρισης Γης (BLM). Το NCA βρίσκεται στη βορειοδυτική Νεβάδα και ιδρύθηκε με νομοθεσία το 2000. Είναι ένας μοναδικός συνδυασμός της playa της ερήμου, των στενών φαραγγιών και των ορεινών περιοχών.

Οι άνθρωποι βρίσκονται στην έρημο Black Rock από περίπου το 10.000 B.P. Γύρω στο 1300 μ.Χ. η περιοχή εποικίστηκε από τους Paiute. Ο μεγάλος μαύρος σχηματισμός βράχου χρησιμοποιήθηκε ως ορόσημο από τους Paiute και αργότερα μετανάστες που διέσχισαν την περιοχή. Το ορόσημο είναι μια κωνική προεξοχή που αποτελείται από διακλαδισμένους θαλάσσιους ασβεστόλιθους της Πέρμιας και ηφαιστειακά πετρώματα. Στη βάση του βρίσκεται μια μεγάλη ιαματική πηγή και ένα χορταριασμένο λιβάδι, το οποίο ήταν σημαντικό μέρος για όσους διέσχιζαν την έρημο με προορισμό την Καλιφόρνια και το Όρεγκον. Το 1843, ο John Fremont και η παρέα του ήταν οι πρώτοι λευκοί που διέσχισαν την έρημο, και τα ίχνη του χρησιμοποιήθηκαν από περισσότερους από τους μισούς 22.000 αναζητητές χρυσού που κατευθύνθηκαν στην Καλιφόρνια μετά το 1849. Το 1867, η πόλη Hardin City, μια βραχύβια πόλη αργυροτριβής ήταν ιδρύθηκε (τώρα πόλη φάντασμα).