Αρχαιολογική Ζώνη Cuauhtinchan ή Αρχαιολογική Ζώνη Malinalco, βρίσκεται ακριβώς δυτικά του κέντρου της πόλης σε έναν λόφο που ονομάζεται Cerro de los Idolos, ο οποίος υψώνεται 215 μέτρα πάνω από την πόλη. Στις πλευρές του υπάρχουν μια σειρά από προ-ισπανικές κατασκευές χτισμένες σε βεράντες χτισμένες στο λόφο. Οι κύριες δομές βρίσκονται στην κορυφή. Αυτή είναι μια από τις πιο σημαντικές τοποθεσίες των Αζτέκων και ανακαλύφθηκε το 1933 και εξερευνήθηκε από τον José García Payón το 1935. Το ορατό συγκρότημα χρονολογείται από την Αυτοκρατορία των Αζτέκων, αλλά η χρήση της τοποθεσίας ως τελετουργικό κέντρο φαίνεται να είναι πολύ παλαιότερη. Το συγκρότημα του ιερού χτίστηκε από τα μέσα του 15ου αιώνα έως τις αρχές του 16ου. Για να φτάσετε στο Cerro de los Idolos πρέπει να ανεβείτε 426 σκαλοπάτια 125 μέτρα. Κατά μήκος της σκάλας που οδηγεί στην τοποθεσία, υπάρχουν πινακίδες με την ιστορία της περιοχής γραμμένη στα Ισπανικά, Αγγλικά και Ναχουάτλ. Η τοποθεσία περιλαμβάνει έξι κτίρια. Το Cuauhcalli ή Σπίτι των Αετών, που χρονολογείται από το 1501, είναι το κύριο κτίριο, το οποίο είναι σημαντικό καθώς είναι λαξευμένο στον ίδιο τον λόφο. Το κτίριο έχει σχήμα κόλουρης πυραμίδας, χτισμένο με αυτόν τον τρόπο λόγω της έλλειψης χώρου στο λόφο. Το μονολιθικό Cuauhcalli έχει συγκριθεί με το Ellora στην Ινδία, την Petra στις ακτές της Νεκράς Θάλασσας και το Abu Simbel στην Αίγυπτο. Αυτό ήταν ένα καταφύγιο για τους Eagle Warriors για τελετές όπως η μύηση. Μια σκάλα δεκατριών σκαλοπατιών που οδηγεί σε αυτόν τον ναό πλαισιώνεται από πλευρικούς αντηρίδες. και δύο γλυπτά αιλουροειδών που βλέπουν στην πλατεία μπροστά. Το Cuauhcalli αποτελείται από δύο δωμάτια, το ένα ορθογώνιο και το άλλο κυκλικό, με ένα άνοιγμα στον τοίχο μεταξύ των δύο. Αφού λαξεύτηκαν στο βράχο, οι τοίχοι και η οροφή καλύφθηκαν με γυψομάρμαρο και βάφτηκαν με τοιχογραφίες, οι περισσότερες από τις οποίες έχουν σχεδόν εξαφανιστεί εντελώς. Στο επάνω μέρος, η είσοδος συμβολίζεται με τα ανοιχτά σαγόνια ενός φιδιού, με κυνόδοντες, μάτια και διχαλωτή γλώσσα, που ήταν βαμμένη κόκκινη. Αυτό το επάνω τμήμα καλύπτεται από μια αχυρένια στέγη από το γρασίδι από το οποίο ονομάστηκε η περιοχή.