Irish dance

ιρλανδικός χορός αναφέρεται σε μια ομάδα παραδοσιακών μορφών χορού που προέρχονται από την Ιρλανδία, που περιλαμβάνει χορούς τόσο σόλο όσο και σε ομάδες και χορούς για κοινωνικούς, διαγωνιστικούς και παραστατικούς σκοπούς. Ο ιρλανδικός χορός στη σημερινή του μορφή αναπτύχθηκε από διάφορες επιρροές όπως ο προγενέστερος ιθαγενής ιρλανδικός χορός, ο αγγλικός χορός country και αργότερα πιθανώς οι γαλλικοί τετράδες, καθώς έγινε δημοφιλής στη Βρετανία και την Ιρλανδία κατά τον 19ο αιώνα. Ο χορός διδάσκονταν από «ταξιδευτικούς δασκάλους χορού» σε όλη την Ιρλανδία τον 17ο και 18ο αιώνα, και ξεχωριστές μορφές χορού αναπτύχθηκαν σύμφωνα με την τοπική πρακτική και διαφορετικούς σκοπούς. Ο ιρλανδικός χορός έγινε σημαντικό μέρος της ιρλανδικής κουλτούρας, ιδιαίτερα για τα ιρλανδικά εθνικιστικά κινήματα. Από τις αρχές του 20ου αιώνα, μια σειρά από οργανώσεις προώθησαν και κωδικοποίησαν τις διάφορες μορφές χορού, δημιουργώντας ανταγωνιστικές δομές και τυποποιημένα στυλ. Οι Ιρλανδοί χορευτές που διαγωνίζονται για αγωνιστικούς λόγους χορεύουν σε στυλ χορού που είναι πιο σύγχρονο από τον παραδοσιακό ιρλανδικό χορό. Γίνεται κυρίως σόλο, αλλά υπάρχει κάποια ομάδα που χορεύει σε ομάδες των 2, 3, 4, 6, 8, 10, 16 και ζυγοί αριθμοί και μετά. Οι ανταγωνιστικοί Ιρλανδοί χορευτές φορούν φορέματα με έντονα κρυστάλλινα χρώματα σε Swarvoski και ακτινοβολούν στη σκηνή. Οι ανταγωνιστικοί Ιρλανδοί χορευτές μπορούν επίσης να φορούν μεγάλες περούκες και μακιγιάζ σκηνής.

Ο σόλο ιρλανδικός χορός περιλαμβάνει την πιο γνωστή μορφή ιρλανδικού χορού, τον ιρλανδικό stepdance, ο οποίος έγινε δημοφιλής από το 1994 και μετά με παραστάσεις όπως το Riverdance και το οποίο ασκείται ανταγωνιστικά σε άλλες χώρες. μόνο η ιρλανδική διασπορά, αλλά σε πολύ περισσότερα άτομα που έχουν διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο. Το Stepdance χαρακτηρίζεται από το άκαμπτο πάνω μέρος του σώματος και την περίπλοκη κίνηση των ποδιών των καλλιτεχνών του. Άλλες μορφές σόλο ιρλανδικού χορού περιλαμβάνουν τον χορό sean-nós, ένα χαλαρό και κοινωνικό στυλ χορού που περιλαμβάνει αυτοσχέδια βήματα και το φεστιβάλ ιρλανδικού χορού, ένα στυλ που διαχωρίστηκε από τον χορό στα μέσα του 20ου αιώνα.

Ο ιρλανδικός χορός σε ομάδες αποτελείται από μια σειρά από στυλ και παραδόσεις, που αναπτύχθηκαν από γαλλικούς και αγγλικούς χορούς και σχηματισμούς. Ο χορός Ceili, που ασκείται τόσο αγωνιστικά όσο και κοινωνικά, εκτελείται από ομάδες δύο έως δεκαέξι ατόμων και συχνά χρησιμοποιεί παραδοσιακούς ή κωδικοποιημένους χορούς και σχηματισμούς. Το πέλμα του είναι απλό, και δίνεται έμφαση στις φιγούρες και τους σχηματισμούς των χορών. Ο σκηνικός χορός είναι πρωτίστως μια κοινωνική παράδοση, για ομάδες των τεσσάρων χορευτών, και περιλαμβάνει στοιχεία του περίπλοκου ποδιού που συναντάμε στο χορό βήμα.