Μαρτοράνα

Μαρτοράνα

H Μαρτοράνα ή συν-μητρόπολη της Παναγίας του Ναυάρχου, ιταλ. concattedrle Santa Maria dell' Ammiraglio, είναι εκκλησία στο Παλέρμο της Ιταλίας. Είναι έδρα της ενορίας του Σαν Νικολό ντέι Γκρέτσι, μία συν-μητρόπολη με θέα στην πλατεία Μπελλίνι στο Παλέρμο της Σικελίας. Ο ναός υπάγεται στην Επαρχία της Πιάνα ντέλι Αλμπανέζι της Ιταλο-Αλβανικής Καθολικής Εκκλησίας, μίας επισκοπής που περιλαμβάνει τις αλβανικές κοινότητες της Σικελίας, που τελούν τη λειτουργία κατά το Βυζαντινό τυπικό στην αρχαία ελληνική γλώσσα.

Ο ναός χαρακτηρίζεται από ποικιλία ρυθμών, καθώς με το πέρασμα των αιώνων εμπλουτίστηκε με τον κάθε φορά ρυθμό στην τέχνη. Σήμερα είναι ένα προστατευόμενο, ιστορικό μνημείο.

H Μαρτοράνα ή συν-μητρόπολη της Παναγίας του Ναυάρχου, ιταλ. concattedrle Santa Maria dell' Ammiraglio, είναι εκκλησία στο Παλέρμο της Ιταλίας. Είναι έδρα της ενορίας του Σαν Νικολό ντέι Γκρέτσι, μία συν-μητρόπολη με θέα στην πλατεία Μπελλίνι στο Παλέρμο της Σικελίας. Ο ναός υπάγεται στην Επαρχία της Πιάνα ντέλι Αλμπανέζι της Ιταλο-Αλβανικής Καθολικής Εκκλησίας, μίας επισκοπής που περιλαμβάνει τις αλβανικές κοινότητες της Σικελίας, που τελούν τη λειτουργία κατά το Βυζαντινό τυπικό στην αρχαία ελληνική γλώσσα.

Ο ναός χαρακτηρίζεται από ποικιλία ρυθμών, καθώς με το πέρασμα των αιώνων εμπλουτίστηκε με τον κάθε φορά ρυθμό στην τέχνη. Σήμερα είναι ένα προστατευόμενο, ιστορικό μνημείο.

Ιστορία

Η ονομασία του Ναυάρχου (dell' Ammiraglio) προέρχεται από τον κτήτορα του ναού, τον Έλληνα Γεώργιο Αντιοχέα, ναύαρχο και κύριο υπουργό του Ρογήρου Β΄ της Σικελίας. Το καταστατικό ίδρυσης του -αρχικά Ορθόδοξου- ναού συντάχθηκε στα Ελληνικά και στα Αραβικά το 1143 και διατηρείται ακόμη. Η κατασκευή ίσως να είχε ήδη αρχίσει. Το κτήριο σίγουρα είχε ολοκληρωθεί, όταν απεβίωσε ο Γεώργιος το 1151, ο οποίος τάφηκε με τη σύζυγό του στο νάρθηκα. Ο Άραβας περιηγητής Ιμπν Ζουμπάρ επισκέφθηκε το ναό το 1184 και έπειτα αφιέρωσε ένα εκτεταμένο μέρος της περιγραφής τού Παλέρμο για το κτήριο, χαρακτηρίζοντάς το ως "το ωραιότερο μνημείο του κόσμου". Μετά τους Σικελικούς Εσπερινούς του 1282, οι ευγενείς της νήσου συγκεντρώθηκαν στο ναό και στη σύσκεψη αποφάσισαν να προσφέρουν το στέμμα της Σικελίας στον Πέτρο Γ΄ της Αραγωνίας, ως σύζυγο της Κωνσταντίας Χοενστάουφεν.

Το 1194-94 ιδρύθηκε μία μονή για βενεδικτίνες μοναχές, σε γειτονική ιδιοκτησία, από την Ελοΐζα Μαρτοράνα. Το 1433-34, όταν βασιλιάς ήταν ο Αλφόνσος Ε΄ της Αραγωνίας, η μονή απορρόφησε τον ναό, που από τότε είναι κοινώς γνωστός ως Η Μαρτοράνα. Οι μοναχές έκαναν εκτεταμένες μετατροπές από τον 16ο ως τον 18ο αι. στη δομή και τον εσωτερικό διάκοσμο του ναού. Οι μοναχές της μονής ήταν περίφημες για το εύπλαστο μάρτσιπαν, που του έδιναν μορφές φρούτων. Αν και η μονή δεν υπάρχει πια, τα φρούτα της Μαρτοράνας είναι από τα πιο διάσημα εδέσματα του Παλέρμο.

Το 1935 ο Μπενίτο Μουσολίνι επέστρεψε τον ναό στον έλεγχο της "Χριστιανικής κοινότητας κατά το Βυζαντινό τυπικό" του Παλέρμο. Σήμερα χρησιμοποιείται από την Ιταλο-Ελληνική Καθολική Εκκλησία για να τελεί λειτουργίες και μοιράζεται το καθεστώς καθεδρικού με τον ναό του Αγ. Δημητρίου στην Πιάνα ντέλι Αλμπανέζι.

Ο τρούλος με τον Χριστό και τους αγγέλους· πιο κάτω το τύμπανο με τους προφήτες και τους ευαγγελιστές.
Photographies by: