Κάστρο του Κουρεσάαρε

Η παλαιότερη γραπτή αναφορά που αναφέρει το κάστρο Κουρεσάαρε είναι από τη δεκαετία του 1380, όταν το Τευτονικό Τάγμα ξεκίνησε την κατασκευή του για τους επισκόπους του Όσελ-Βικ.[1] Κάποιες πηγές υποστηρίζουν ότι το πρώτο κάστρο χτίστηκε από ξύλο. [2] [3] Καθώς οι κάτοικοι της Σάαρεμαα πρόβαλαν σκληρή αντίσταση στις ξένες προσπάθειες να τους εκχριστιανίσουν, το κάστρο αναμφίβολα χτίστηκε ως μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας των σταυροφόρων να αποκτήσουν τον έλεγχο του νησιού. Από την αρχή, ήταν ένα οχυρό που ανήκε στον επίσκοπο Σάαρε-Λέενε (γερμανικά: Ösel-Wiek‎‎) και παρέμεινε ένα από τα σημαντικότερα κάστρα της Επισκοπής μέχρι τη διάλυσή της κατά τον Λιβονικό πόλεμο. [4]

Σχέδιο του κάστρου και των επάλξεων Κουρεσάαρε το 1710.

Το 1559, η Δανία-Νορβηγία κατέλαβε τον έλεγχο της Σάαρεμαα και του κάστρου Κουρεσάαρε. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι οχυρώσεις εκσυγχρονίστηκαν. Μετά την Ειρήνη του Μπρεμσεμπρό, η οποία τερμάτισε τον πόλεμο του 1643-1645 μεταξύ Σουηδίας και Δανίας-Νορβηγίας, η Σάαρεμαα πέρασε στα σουηδικά χέρια. Οι Σουηδοί συνέχισαν τον εκσυγχρονισμό του φρουρίου μέχρι το 1706. Μετά τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο, τα κάστρα Σάαρεμαα και Κουρεσάαρε έγιναν μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.[4]

Καθώς τα σύνορα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας προχωρούσαν σταδιακά πιο δυτικά, το Κουρεσάαρε έχασε τη στρατηγική του αξία. Ειδικά μετά τον Φινλανδικό πόλεμο και την Τρίτη διαίρεση της Πολωνίας, η στρατιωτική εστίαση απομακρύνθηκε από την Εσθονία. Το 1836, μετά την κατασκευή του φρουρίου Μπόμαρσουντ στο Ώλαντ, η ρωσική φρουρά στο Κουρεσάαρε αποσύρθηκε.[4] Το γεγονός ότι το κάστρο Κουρεσάαρε δεν χρησιμοποιήθηκε από τους στρατούς, που πολέμησαν στον Κριμαϊκό πόλεμο είναι επίσης ενδεικτικό της χαμένης στρατηγικής σημασίας του. [5] Τον 19ο αιώνα, το κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως πτωχοκομείο.[4]

Το 1904-1912 το κάστρο αναστηλώθηκε από τους αρχιτέκτονες Καρλ Ρούντολφ Χέρμαν Σοϊμπερλίχ και Βίλχελμ Νόιμαν.[4]

Το 1941, το κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως προπύργιο από τις σοβιετικές δυνάμεις κατοχής, οι οποίες εκτέλεσαν 90 πολίτες στην αυλή του κάστρου. Η επακόλουθη εισβολή και κατοχή των Ναζί σκότωσε πάνω από 300 στην περιοχή του κάστρου. [6] [7] [8] [9] [10]

Υποβλήθηκε σε δεύτερη αποκατάσταση το 1968, αυτή τη φορά με επικεφαλής τον αρχιτέκτονα Κάλβι Αλούβε. [11]

Σήμερα το κάστρο στεγάζει το Μουσείο Σάαρεμαα.[4]

↑ Viirand, Tiiu (2004). Estonia. Cultural Tourism. Kunst Publishers. σελίδες 176–178. ISBN 9949-407-18-4. ↑ O'Connor, Kevin (2006). Culture And Customs of the Baltic States. Greenwood Publishing Group. σελ. 207. ISBN 978-0-313-33125-1. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2012. ↑ Jarvis, Howard· Ochser, Tim (2 Μαΐου 2011). DK Eyewitness Travel Guide: Estonia, Latvia & Lithuania. Dorling Kindersley. σελ. 32. ISBN 978-1-4053-6063-0. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2012. ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 «History of the castle and fortress». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2012. ↑ Taylor, Neil (2010). Estonia (6 έκδοση). Bradt Travel Guides Ltd. σελ. 254. ISBN 978-1-84162-320-7. ↑ Dragicevich, Peter· Ragozin, Leonid (2016). Lonely Planet Estonia, Latvia & Lithuania. Lonely Planet Global Limited. ISBN 9781760341442. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2020. ↑ «1941 EXECUTIONS IN KURESSAARE CASTLE» (PDF). Singing Revolution. Saarte Hääl Newspaper (“Voice of the Islands”). 13 Σεπτεμβρίου 1988. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 29 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2020. ↑ «Saaremaa Museum, Kuressaare». The Baltic Initiative And Network. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2020. ↑ «Kuressaare Castle». Spotting History. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2020. ↑ «Kuressaare Episcopal Castle». Lonely Planet. ↑ Lang, V.· Laneman, Margot (2006). Archaeological research in Estonia, 1865-2005. Tartu University Press. σελ. 185. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2012.