Το Κάστρο της Δρέσδης ή Βασιλικό Παλάτι (γερμανικά: Dresdner Residenzschloss ή Dresdner Schloss) είναι ένα από τα παλαιότερα κτίρια στη Δρέσδη της Γερμανίας. Για σχεδόν 400 χρόνια ήταν η κατοικία των εκλεκτόρων (1547–1806) και των βασιλέων (1806–1918) της Σαξονίας από τον Οίκο των Βέττιν (κλάδο του Αλβέρτου) καθώς και των βασιλέων της Πολωνίας (1697–1763). Είναι γνωστό για τα διαφορετικά αρχιτεκτονικά στυλ, που χρησιμοποιήθηκαν: από το μπαρόκ έως το νεο-αναγεννησιακό στυλ.
Σήμερα το οικιστικό κάστρο είναι ένα μουσειακό συγκρότημα, που περιέχει τον Ιστορικό και Νέο Πράσινο Θόλο, το Δωμάτιο Νομισμάτων, τη Συλλογή Εκτυπώσεων, Σχεδίων και Φωτογραφιών και το Οπλοστάσιο της Δρέσδης με τον Τουρκικό Θάλαμο. Στεγάζει επίσης μια βιβλιοθήκη τέχνης και τη διαχείριση των συλλογών τέχνης της Δρέσδης.
Το κάστρο το 1550.Το αρχικό κάστρο ήταν ένα ρωμαϊκό φυλάκιο, που κτίστηκε γύρω στο 1200. Το Hausmannsturm κτίστηκε στις αρχές του 15ου αι. Από το 1468 έως το 1480 το κτίριο επεκτάθηκε από τον αρχι-οικοδόμο Άρνολντ φον Βέστφαλεν, και έγινε μια κλειστή κατασκευή με τέσσερις πτέρυγες. Στα μέσα του 16ου αι. έγινε μια προσθήκη σε στυλ Σαξονικής Αναγέννησης.
Μετά από μια μεγάλη πυρκαγιά το 1701, ο εκλέκτορας της Σαξονίας Αύγουστος Β΄ ο Ισχυρός (Α΄ ως βασιλιάς της Πολωνίας) ξαναέκτισε μεγάλο μέρος του κάστρου σε στυλ μπαρόκ. [1] Οι αίθουσες συλλογής δημιουργήθηκαν αυτή την εποχή στη δυτική πτέρυγα. Το Δωμάτιο με τα Αργυρά, το Δωμάτιο με τα Οικόσημα και η Αίθουσα Πολύτιμων (Pretiosensaal) κτίστηκαν το 1723-1726 και το Δωμάτιο με το τζάκι (Kaminzimmer), Δωμάτιο με τα Κοσμήματα (Juwelenzimmer), Δωμάτιο με τα Ελεφαντοστέινα και Δωμάτιο με τα Μπρούτζινα χτίστηκαν από το 1727-1729. [1]
Το κάστρο το 1896.Η 800ή επέτειος του Οίκου των Βέττιν, της κυρίαρχης οικογένειας της Σαξονίας, είχε ως αποτέλεσμα περισσότερη ανοικοδόμηση μεταξύ 1889 και 1901.
Έγινε μια ανακαίνιση σε νεο-αναγεννησιακό στυλ, ακολουθούμενη από διάφορους εκσυγχρονισμούς, όπως η ενδοδαπέδια θέρμανση και τα ηλεκτρικά φώτα το 1914 [1] Στο εξωτερικό της Αυλής των Σταύλων (Stallhof), που συνδέει το συγκρότημα του κάστρου με το παρακείμενο Johanneum, η «Πομπή των Πριγκίπων» ζωγραφίστηκε από τον καλλιτέχνη Βίλχελμ Βάλτερ. Η τοιχογραφία, μήκους 102 μ., αντιπροσωπεύει την ιστορία των Βέττιν. Δεδομένου ότι έσβησε γρήγορα, μεταφέρθηκε σε περίπου 23.000 πλακάκια πορσελάνης Mάισσεν μεταξύ 1904 και 1907.
Το μεγαλύτερο μέρος του κάστρου μειώθηκε σε ένα κέλυφος χωρίς στέγη κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού της Δρέσδης στις 13 Φεβρουαρίου 1945 στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Τρία δωμάτια του Πράσινου Θόλου καταστράφηκαν. Ωστόσο οι συλλογές επέζησαν, αφού είχαν μεταφερθεί με ασφάλεια στο φρούριο Kένιγκσταϊν στα πρώτα χρόνια του πολέμου. [1]
Ερείπια του κάστρου, 1980Για τα πρώτα 15 χρόνια μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, δεν έγινε καμία προσπάθεια ανοικοδόμησης του κάστρου, παρά μόνο η τοποθέτηση μιας προσωρινής στέγης το 1946. Η αποκατάσταση ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960 με την εγκατάσταση νέων παραθύρων και έκτοτε ολοκληρώθηκε γρήγορα. Η αποκατάσταση του κάστρου βρίσκεται σε εξέλιξη, και μέρος των Επίσημων Διαμερισμάτων άνοιξε ξανά τον Σεπτέμβριο του 2019. [2]
Προσθήκη νέου σχολίου