Παλαιότερα γνωστή ως Χαζαραΐν, η Χάτα έγινε εξαρτόμενη από το Ντουμπάι κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Χάσερ μπιν Μακτούμ, αφού ο Ομανός Σουλτάνος Τούρκι μπιν Σαΐντ μετέφερε την περιοχή, βρίσκοντας τον εαυτό του ανίκανο να την υπερασπιστεί ενάντια στο Ναΐμη του Αλ Μπουραΐμι, ο οποίος είχε εγκατασταθεί στο γειτονικό Μασφούτ (σήμερα μέρος του εμιράτου του Αζμάν).[1][2] Το χωριό ονομαζόταν ακόμη Χαζαραΐν μέχρι το 1906.[3]

Το παλιό χωριό της Χάτα περιλαμβάνει δύο εξέχοντες στρατιωτικούς πύργους από τη δεκαετία του 1880,[4] ένα φρούριο από το 1896 και το τζαμί Ζούμα, το οποίο χτίστηκε το 1780 και είναι το παλαιότερο κτίριο στη Χάτα. Η παραδοσιακή παροχή νερού γινόταν μέσω του συστήματος κανάτ, το οποίο επίσης έχει αποκατασταθεί. Δεδομένου ότι βρίσκεται στα βουνά, παραδοσιακά ήταν η καλοκαιρινή κατοικία των οικογενειών του Ντουμπάι που ξέφευγαν από τη ζέστη και την υγρασία της ακτής.

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, η Χάτα ήταν ένας δημοφιλής προορισμός για περιπετειώδης δυτικούς μετανάστες και τοπικές οικογένειες, όπου κάνουν «εξορμήσεις ουάντι» μέσω των διαδρομών μεταξύ Χάτα, Μαχντά και Αλ Άιν.[5]